CHP Genel Başkanı olarak girdiği ilk seçimde (Mart 2024) aldığı sonuçlardan dolayı sıkı CHP'li bir yakınım, Özgür Özel'i öve öve bitirememiş, "Ecevit'ten sonra ilk kez bir lider bulduk" demişti.
Çok sevinçliydi, keyfini kaçıracak bir şey söylemedim. "Hayırlı olsun" dedim sadece, "madem buldunuz sıkı tutun bırakmayın..."
O günden sonra ilk kez geçen cumartesi yolumuz kesişti.
Laf lafı açtı, en sonunda "Özgür Bey'i bırakmıyorsunuz değil mi" diye takıldım.
Hay takılmaz olaydım.
"İmamoğlu yüzünden kendini de bitirdi, bizi de bitirdi..." diye öyle kahır dolu bir sesle feryat etti ki, olursa o kadar olur. Sanki gırtlağına kadar dolmuş da bir soru vesilesiyle boşalacak anı beklemiş gibi.
Ne yalan söyleyeyim, ilkin inanmakta zorluk çektim, hatta şaka mı yapıyor diye de işkillendim.
"Ecevit'in hizasına koymuştun onu, ne oldu" dedim.
Durdu, yüzüme baktı baktı ve "Ecevit çok dürüsttü" dedi, başka da bir şey demedi.

***

Özgür Özel'in "İmamoğlu sevdası" sadece kendisini tutanlara ve kendisine değil, bizzat İmamoğlu'na da zarar vermeye başladı.
"İmamoğlu sevdası" dedim ama sevda mı, dalga mı o da belli değil.
Onca delil, belge, doküman ve onca itirafa rağmen "Sütte leke var, İmamoğlu'nda yok" demek nedir Allah aşkınıza Özgür Bey!
Madem öyle, şuracığa İmamoğlu güzellemeleri yazayım, tepe tepe kullan, telif istemem.
Önce sütlü olmayanlardan başlayalım: