Fakat İran'ın iyi niyetine rağmen, D.Trump yapılan gayretleri ve gelinen neticeleri kaale almayıp, 'sudan bahanelerle' 'İran'ın ABD'yi tehdit ettiği iddiasını tekrarlamıştır. D.Trump, 'İran nükleer silah yapıyor, ABD'yi vuracak füzeler yapıyor, ABD'ye saldıracak, ABD İran tehdidi altında' diyerek hem kendi iç kamuoyunu ve hem de dünya kamuoyunu aldattı. Halbuki, II. Dünya savaşı ve soğuk savaş döneminde bile, Uluslararası Hukuk düzeni kuralına uyuluyordu.

Uluslararası Hukuk kuralına göre; Devletlerarası ihtilaflarda, evvela geleneksel diplomasi kuralı işletilirdi. İran bu kurala uyarak, ABD ile üç görüşme yaptı. İran, dördüncü görüşmenin yapılmasını beklerken, ABD ve İsrail 28 Şubat 2026'da uluslararası hukuku hiçe sayarak İran'nın çeşitli bölgelerini geniş çaplı bir hava saldırısıyla bombaladılar. Bu saldırılarda İran'ın Dini Lideri Ali Hamaney ve üst seviyeli asker-sivil personeli öldürüldü. D.Trump, uluslararası hukuku çiğneyerek 3 Ocak 2026'da da Venezuela'ya saldırıp, devlet Başkanı Nicolas Maduro ve eşini kaçırmıştı.

Avrupa Birliği devletleri (AB), ABD ve İsrail'in uluslararası hukuku ihlal etmelerine ses çıkarmadılar. Halbuki aynı AB devletleri, Rusya'nın Ukrayna'ya saldırmasında uluslararası hukuk çiğneniyor diyerek karşı çıkmışlardı. AB'nin bu çifte standardı gösterdi ki, 'uluslararası hukuk, demokrasi ve insan hakları' ancak kendileri için geçerliymiş, kendilerinin dışındakiler için, özellikle de İslâm ülkeleri için bir mânâsı yokmuş. Savaşın da bir ahlâkı ve hukuku vardır. Savaşa iştirak etmeyen sivil halk öldürülmez. Hele de çocuk, kadın ve yaşlıların öldürülmesi savaş suçudur. D.Trump ve B.Netanyahu, İran'da bir okulu bombalatarak 6-7 yaşlarındaki 168 kız öğrenciyi öldürtmüşler ve açıkça savaş suçu işlemişlerdir. Bu açıkça bir katilliktir ve uluslararası tefessühtür.

2-ABD ve İsrail, İran'daki rejimi değiştiremediler.

*D.Trump ve B.Netanyahu kirli planında; İran'da evvela rejim aleyhtarı gösteriler başlatılacak, göstericiler silahlandırılacak ve bir iç isyan çıkarılacak. Sonra da ABD ve İsrail'in ani bir saldırısı ile de rejimin önde gelen liderleri öldürülecek ve kendilerine uygun bir rejim tesis edilecekti. Ama her ikisinin de planı tutmadı. Çünkü, İran'daki rejimin yapısını 'Batı'nın kodlarıyla' anlamaya çalıştılar. Halbuki İran'daki rejim Batı kodlarına uymuyordu. İran'daki rejim, 'Velâyet-i fakîh' anlayışına dayanıyordu. Velâyet-Fakîh kavramı; Şii siyasal sisteminde, İslâm toplumunun dinî ve idarî işlerini yönetme yetkisi anlamına gelir.