Her husûsta âdil olmak ve adâletten ayrılmamak düstûruna sâhipolan bir insan ve cemiyette, egoizm kendiliğinden yok edilmiş olur.

İslâm dîninde, insan, insanın yapısı, ihtiyaçlarının temîni, arzû ve isteklerinin tatmîni, beşerî münâsebetlerin ve cemiyet hayâtının organizasyonu konusunda bildirilenler, dînin temel hükümlerinden olan emirler ve yasaklar, egoizme fırsat vermeyecek bir mükemmellik gösterir.

Bu bildirilenler, medenî bir hayât yaşamak için birbirlerine muhtâç olarak ve çeşitli ihtiyâçlar içinde yaratılmış olan insanı, kendi hakkına râzı ve diğer insanların haklarına saygılı olmaya sevk eder. Böylece her husûsta âdil olmak ve adâletten ayrılmamak düstûruna sâhipolan bir insan ve cemiyette, egoizm kendiliğinden yok edilmiş olur.

Vakıf yapma duygusuyla, egoizm (bencillik) birbirlerine zıttırlar.Çünkü Psikoanaliz teorisine göre"ben"veya Lâtince"ego", zihnin dış dünyâ ile temâsta bulunan kısmı olup, her şeyi kendine mal eden, yalnız kendi çıkar ve menfaatini gözetip düşünen kimseler için kullanılır. Günümüzde buna,"kendini düşünme"olarak mânâ verilmektedir.

Egoizm, her dînde ve inanç sisteminde kötülenmiştir.Bilhâssa İslâm dîninde, egoizm üzerinde çok durulmuş ve insanlar, egoist olmamaları için îkâz edilmişlerdir.

İslâmiyette, îmân edilmesi lâzım gelen altı esâstan beşincisi olan,insanın ölümü ile başlayıp, Kıyâmetin kopması, ölülerin tekrâr diriltilmesi, Mahşer'de hesâba çekilerek işlerine ve ibâdetlerine göre Cennet'e veya Cehennem'e gönderilmesi ile devâm eden ebedî (sonsuz) hayâtyanîÂhiret düşüncesi, öteki dünyâ endişesi de, insanları hayır işlemeye yöneltmektedir.

Kur'ân-ı kerîmde mevcut bulunan bütün âyet-i kerîmeler ileİslâmiyet, insanlaradünyâ ve Âhiret nizâmı olarak bildirilmiş, geçmiş ümmetlerden ve gelecekteki olacaklardan çeşitli bilgiler ve misâller verilerek bütün insanlardan, dünyâ hayâtlarında,İslâmiyete tâbi olmaları istenmiştir.Peygamber Efendimiz,"İnsan ölünce, kıyâmeti kopmuş olur"buyurmaktadır.

Peygamber Efendimizin son haclarında, Arafât'ta 124.000 kadar Sahâbîye hitâben buyurdukları sözler,"Vedâ Hutbesi"ismiyle meşhûr olmuştur.

Bu hutbe ile İslâmiyet topluca ve öz şekliyle insanlara son bir kere daha teblîğ edilmiş ve ona uymaları istenmiştir.