Ortadoğu'nun üzerinde onlarca yıldır dolaşan görünmez bir gölge vardı. Bu gölge sadece askeri gücün gölgesi değildi; aynı zamanda zihinleri teslim alan bir psikolojik hâkimiyetti. Bu hâkimiyetin merkezinde ise sürekli tekrar edilen bir masal yer alıyordu: "Amerika yenilmez."

Bu masal yalnızca bir propaganda değildi; aynı zamanda bir teslimiyet stratejisiydi. Devletlere, toplumlara ve hatta bazı yöneticilere sürekli şu telkin yapıldı: "ABD sizi korur. ABD isterse olur, istemezse hiçbir şey olmaz."

Fakat tarih hiçbir efsanenin sonsuza kadar ayakta kalmasına izin vermez. İran'ın Amerika ve İsrail haydutluğu karşısında gösterdiği cesaret gösteriyor ki uzun yıllardır zihinlere kazınan "yenilmez Amerika" algısı ciddi biçimde sarsılmıştır. Savaşın sonucu ne olursa olsun artık şu gerçek çok daha görünür hâle gelmiştir: Mutlak güç diye bir şey yoktur.

Kur'ân bu hakikati asırlar önce şöyle ifade eder:

"Nice az topluluklar vardır ki Allah'ın izniyle çok topluluklara galip gelmiştir." (Bakara, 249)

Bu ayet bize yalnızca savaşların değil, tarihin de temel gerçeğini hatırlatır: Sayı ve teknoloji önemli olabilir, fakat irade, kararlılık ve inanç çoğu zaman dengeleri değiştiren asıl güçtür.

Ortadoğu'da yıllarca dolaşıma sokulan bir başka cümle ise şuydu: "ABD bizi korur." Bu söz bazı devletler için bir güvenlik garantisi gibi sunuldu. Ancak İran'ın müthiş savaş kabiliyeti bunun bir garantiden çok bir yanılsama olduğunu ortaya koydu.

Irak'ta yaşanan yıkım, Afganistan'da bitmeyen savaş, Suriye'deki trajediler ve Filistin'de süregelen zulüm gösterdi ki emperyal güçlerin koruduğu şey çoğu zaman adalet değil; kendi çıkarlarıdır. Dün desteklediğini bugün terk eden, bugün müttefik dediğini yarın yalnız bırakan bir politikanın adı koruyuculuk değil; çıkar düzenidir.

Bu psikolojik kuşatmanın bir başka ayağı ise yıllarca zihinlere yerleştirilen şu algıydı: "Amerika'nın gayri meşru çocuğu İsrail istediğini yapar." Bu düşünce özellikle Ortadoğu toplumlarında derin bir çaresizlik duygusu üretmek için kullanıldı. İnsanlara sürekli şu mesaj verildi: Direnmenin bir anlamı yoktur, çünkü karşınızdaki güç sınırsızdır.

Fakat İran füzeleri bu algının da ciddi biçimde sarsıldığını göstermektedir. Yıllarca "dokunulmaz" olarak gösterilen askeri ve teknolojik sistemlerin bile mutlak olmadığı ortaya çıkmıştır.

Özellikle İran'ın Körfez bölgesindeki bütün Amerikan askeri üslerini hedef alan saldırıları ve İsrail'in en çok övündüğü savunma sistemi olan Demir Kubbe'nin ciddi şekilde zorlanması bu psikolojik üstünlüğün kırıldığının en bariz göstergelerinden biri olarak tartışılmaktadır. Uzun yıllardır dünyanın en gelişmiş savunma sistemlerinden biri olarak sunulan bu sistemin ardı ardına gelen saldırılar karşısında delik deşik olduğu görüntüleri, bölgedeki güç dengelerinin sorgulanmasına yol açmıştır.

Bu gelişmeler yalnızca askeri bir mesele değildir; aynı zamanda psikolojik bir kırılmadır. Çünkü yıllarca zihinlere yerleştirilen "terör şebekesi İsrail istediğini yapar" söylemi böylece ciddi biçimde darbe almıştır.

Artık birçok insan şu soruyu sormaya başlamıştır: Eğer bu kadar güçlü olduğu söylenen sistemler bile aşılabiliyorsa, o halde yıllardır anlatılan o mutlak üstünlük hikâyesi ne kadar gerçektir

Tarih bize şunu öğretir: Hiçbir güç sonsuza kadar dokunulmaz değildir. Firavunlar da kendilerini yenilmez sanıyordu. Nemrutlar da güçlerinin sonsuza kadar süreceğini düşünüyordu. Ama bugün onların hepsi tarihin ibret sayfalarında yer alıyor.

Kur'ân bu gerçeği çok net bir şekilde ifade eder:

"Zalimler asla kurtuluşa eremez." (En'âm, 21)

Zulüm üzerine kurulan hiçbir düzen kalıcı değildir. Çünkü zulüm büyüdükçe kendi çöküşünü de büyütür.