"Müminler ancak kardeştir" ayeti karşısında ırkçılığın iflası

"Müminler ancak kardeştirler; öyleyse iki kardeşinizin arasını düzeltin. Allah'a itaatsizlikten sakının ki rahmetine mazhar olasınız." (Hucurât, 10)

Bu ayet, İslam'ın insanlığa sunduğu en net, en sarsıcı hakikati ilan eder: Kardeşlik. Kanla, renkle, dille, soyla değil; imanla kurulan bir kardeşlik… Buna rağmen bugün hâlâ ırkı yücelten, kavmini putlaştıran, kendini başkasından üstün gören bir dil nasıl olur da Müslüman kimliğiyle yan yana durabilir Irkçılık, sadece bir sosyal hastalık değil; imanla doğrudan çelişen bir sapmadır.

Kur'an, insanı tek bir kökten yaratıldığını hatırlatır: "Ey insanlar! Sizi bir erkekle bir dişiden yarattık. Birbirinizle tanışmanız için sizi milletlere ve kabilelere ayırdık. Allah katında en değerliniz, O'na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır." (Hucurât, 13)

Bu ayet, ırkçılığın bütün dayanaklarını yerle bir eder. Üstünlük iddiasını soyda değil, ahlakta ve takvada arar. Irk, bir fazilet değil; imtihandır. Doğduğumuz yer, seçtiğimiz bir başarı değil; bize yüklenen bir sorumluluktur.

Rasûlullah (s.a.v.) Veda Hutbesi'nde bu meseleyi insanlığın hafızasına kazımıştır: "Arap'ın Arap olmayana, Arap olmayanın Arap olana; beyazın siyaha, siyahın beyaza üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takva iledir." Bu söz, sadece bir nasihat değil; ırkçılığa vurulmuş ilahî bir mührün ifadesidir. Buna rağmen hâlâ "biz ve onlar" diliyle konuşmak, iman iddiasıyla çelişir.

Irkçılık, şeytanî bir mirastır. Şeytan, Âdem'e secde etmeyişini soy üstünlüğüyle gerekçelendirmişti: "Ben ondan hayırlıyım; beni ateşten, onu topraktan yarattın." (A'râf, 12) Bugün insanın insana üstünlük taslaması, o ilk isyanın güncellenmiş hâlidir. Kim ki soyuyla övünür, kim ki başkasını kökeniyle aşağılar; farkında olmadan İblis'in cümlesini tekrar eder.

İslam toplumu, ırkçılığın panzehirini kardeşlikte bulur. Ensar ile Muhacir'i aynı sofrada buluşturan ruh budur. Bilâl'i ezanla göklere yükselten, Selman'ı "bizdendir" diyerek onurlandıran ruh budur. Rasûlullah'ın (s.a.v.) "Irkçılık davası güden bizden değildir" uyarısı, bu yüzden keskin ve nettir. Çünkü ırkçılık, ümmeti parçalayan; rahmeti kaçıran bir fitnedir.