Kur'an…

Duvarlara asılsın diye değil, hayatlara asılsın diye indi.

Sadece hatim indirmek için değil, nefsi indirmek için nazil oldu.

Sadece sesimizi güzelleştirmek için değil, ahlakımızı güzelleştirmek için gönderildi.

Bugün en büyük yanılgımız şu: Kur'an'ı okumayı ibadet biliyoruz ama Kur'an'la yaşamayı ihmal ediyoruz. Oysa Rabbimiz, kitabını bir merasim metni olarak değil, bir hayat rehberi olarak indirdi.

Allah Teâlâ buyuruyor:

"Bu Kur'an, ayetlerini düşünsünler ve akıl sahipleri öğüt alsınlar diye sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır." (Sad 29)

Ayet açık: Düşünmek için… Öğüt almak için… Hayata taşımak için…

Kur'an sadece tilavet edilsin diye değil; tedebbür edilsin, içselleştirilsin ve yaşansın diye indirildi.

Başka bir ayette Rabbimiz şöyle soruyor:

"Onlar Kur'an'ı hiç düşünmüyorlar mı Yoksa kalpleri üzerinde kilitler mi var" (Muhammed 24)

Demek ki Kur'an'ı okumak yetmiyor. Okuyup geçmek yetmiyor. Anlamadan tekrar etmek yetmiyor. Asıl mesele, kalbin kilidini açmak…

Peygamber Efendimiz (sav) Kur'an'ın yaşayan haliydi. Hz. Aişe (ra)'ya onun ahlakı sorulduğunda şu cevabı verdi:

"Siz Kur'an okumuyor musunuz Onun ahlakı Kur'an'dı." (Müslim)

İşte mesele burada düğümleniyor.

Kur'an, rafta dururken değil; insanın üzerinde dururken anlam kazanır.

Kur'an, mushafın sayfalarında değil; müminin davranışlarında görünür olmalıdır.

Resûlullah (sav) şöyle buyuruyor:

"Kur'an, ya senin lehine ya da aleyhine delildir." (Müslim)

Bu hadis hepimizi sarsmalı. Çünkü Kur'an sadece sevap kazandıran bir metin değil; aynı zamanda hesap soracak bir şahit.

Okuduğumuz halde adaletli değilsek…

Dinlediğimiz halde gıybetten vazgeçmiyorsak…

Ezberlediğimiz halde faizden, haramdan, zulümden uzaklaşmıyorsak…

O zaman Kur'an bizim lehimize değil, aleyhimize konuşacaktır.

Sahabe nesli Kur'an'ı "bitirilecek bir kitap" olarak değil, "yaşanacak bir emir" olarak gördü. Abdullah b. Mesud (ra) şöyle der:

"Biz Kur'an'dan on ayet öğrenir, onları anlamadan ve gereğini yapmadan diğer on ayete geçmezdik."

Bugün ise cüzleri hızlıca bitiriyoruz ama nefsi bitiremiyoruz. Hatim sayısını artırıyoruz ama haramları azaltamıyoruz.

Kur'an indiğinde içki haramdı dedi, sahabe testileri kırdı.

Faiz haramdır dedi, ticaret düzenini değiştirdiler.

Gıybet etmeyin dedi, dillerini dizginlediler.