Bugün dikkatle bakıldığında insanı hayrete düşüren büyük bir çelişkiyle karşılaşıyoruz. Bir insanın inanmadığı bir düşünceye, benimsemediği bir hayata ya da kabul etmediği bir dine karşı bu kadar yoğun bir öfke, alay ve mücadele içinde olması normal değildir. Çünkü insan genellikle önem vermediği şeyi görmezden gelir. Fakat mesele İslam olunca durum değişiyor.

Namaz kılmaz ama ezandan rahatsız olur.

Oruç tutmaz ama Ramazan'dan rahatsız olur.

Tesettürü yaşamaz ama başörtüsünü gündem yapar.

Kur'an okumaz ama Kur'an'ın hükümlerine saldırır.

Camiye gitmez ama hutbeyi eleştirir.

Bu durum aslında Kur'an'ın haber verdiği bir hakikatin yansımasıdır. Allah Teâlâ şöyle buyurur:

"Onlar ağızlarıyla Allah'ın nurunu söndürmek istiyorlar. Kâfirler hoşlanmasa da Allah nurunu tamamlayacaktır." (Saff 61:8)

İslam, sadece bir inanç sistemi değil; aynı zamanda insanın nefsine sınır koyan ilahi bir nizamdır. Nefis ise sınırsız olmak ister. İşte bu yüzden hakikat rahatsız eder. Çünkü Kur'an insana sadece ibadet etmeyi değil; haramdan kaçmayı, adaletli olmayı, iffeti korumayı, kul hakkından sakınmayı ve Allah'a teslim olmayı emreder.

Bugün birçok insanın İslam'a olan öfkesi aslında dinin kendisine değil; dinin kendi hayatlarına koyduğu sınırlardır. İçkiyi bırakmak istemez ama ayeti eleştirir. Zinadan vazgeçmek istemez ama tesettürü küçümser. Faizi terk etmek istemez ama İslam ekonomisini gerici bulur. Çünkü hakikat nefse ağır gelir.

Kur'an bu psikolojiyi şöyle anlatır:

"Onlara 'Allah'ın indirdiğine uyun' denildiğinde, 'Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz yola uyarız' derler." (Bakara 2:170)

Resûlullah (sav) de ümmetin bir döneminde dinle alay eden insanların çoğalacağını haber vermiştir:

"İnsanlara öyle yıllar gelecek ki kişi dininden dolayı ateşi avucunda tutar gibi sabretmek zorunda kalacaktır." (Tirmizî, Fiten 73)

Bugün sosyal medya meydanlarında dine saldırmayı çağdaşlık zannedenler var. Başörtüsüne dil uzatmayı özgürlük sananlar, Kur'an'la alay etmeyi mizah görenler, dini değerleri aşağılamayı ilericilik kabul edenler var. Oysa mesele özgürlük değil; mesele İslam'ın hayata hâkim olmasından duyulan rahatsızlıktır.