Dünya tarihi, sadece olayların değil; duruşların, tarafların ve vicdanların tarihidir. Her çağda zulüm kendine yeni isimler buldu. Kimi zaman Firavun oldu, kimi zaman Nemrut, kimi zaman Yezid... Bugün ise bu isimler değişmiş olabilir; fakat zulmün ruhu aynı kalmıştır. Dün saraylarda oturan zorba vardı, bugün ise küresel güç merkezlerinde, devlet aygıtlarında ve modern orduların gölgesinde aynı kibir, aynı hoyratlık hüküm sürmektedir.

Bugün zulmün adını açıkça koymaktan çekinmek, hakikate sırt dönmektir. ABD'nin küresel politikaları, İsrail'in işgalci zihniyeti, Trump'ın kibirli dili ve Netanyahu'nun kanla beslenen siyaseti; modern zamanların zulüm fotoğrafında yerini almıştır. Bunları görmezden gelmek, tarihin ibret dolu sayfalarını inkâr etmektir.

Ama mesele sadece zalimleri teşhis etmek değildir. Asıl mesele, onların karşısında nerede durduğumuzdur.

Çünkü tarih bize şunu öğretir: Her Firavun'un karşısında bir Musa vardır. Her Nemrut'un karşısında bir İbrahim çıkar. Ve her Yezid'in karşısında mutlaka bir Hüseyin durur.

Hüseyin olmak, sadece bir isim değil; bir tavırdır. Hüseyin olmak, zulme karşı susmamaktır. Hüseyin olmak, sayıca az olsan da hakikatten vazgeçmemektir. Hüseyin olmak, susuz bırakıldığında bile onurunu satmamaktır. Hüseyin olmak, baş eğmemektir.

Kerbela bir tarih değildir; bir ölçüdür. Kim haklı, kim zalim; kim suskun, kim direnen... Hepsini ortaya koyan bir mihenk taşıdır. Ve Kerbela hâlâ devam ediyor. Bugün farklı coğrafyalarda, farklı isimlerle, farklı yöntemlerle aynı imtihan sürüyor.

Peki biz neredeyiz

Mazlumların feryadı göklere yükselirken, biz hangi saftayız Konforun, korkunun ve suskunluğun yanında mı; yoksa hakikatin, direnişin ve izzetin yanında mı

Hüseyin olmak, bedel istemeyen bir yol değildir. Bu yol, yalnızlığı göze almayı gerektirir. Bu yol, dünyalık hesapları bir kenara bırakmayı gerektirir. Ama aynı zamanda bu yol, insan olmanın, onurlu yaşamanın ve Allah katında değerli olmanın yoludur.