Emeklinin sofrası boş kalıyor!

Türkiye'de milyonlarca emekli, ömrünü çalışarak, prim ödeyerek geçirmiş olmasına rağmen bugün aldığı maaşla ay sonunu getiremiyor. Kirasını ödemekte, mutfak masrafını karşılamakta, temel ihtiyaçlarını gidermekte zorlanıyor. Yıllarca bu ülkeye emek vermiş insanlar pazarda filesini dolduramıyor, eczanede ilacını düşünerek alıyor. Peki, aynı ülkede milletin vekili olmak neden bu kadar ayrıcalıklı

Milletvekilliği, millete hizmet makamıdır; ömür boyu ayrıcalık elde etme kapısı değildir. Ancak Türkiye'de milletvekillerinin yüksek maaşları, emeklilik avantajları ve birden fazla gelir kaleminden yararlanabilmeleri, toplumun vicdanında ciddi bir adalet sorgulamasına yol açıyor.

Bir tarafta geçim sıkıntısıyla boğuşan milyonlarca emekli, diğer tarafta hem milletvekili maaşı hem emekli aylığı alabilen siyasetçiler... Bir tarafta yıllarca çalıştığı hâlde insanca yaşayacak bir gelir elde edemeyen vatandaş, diğer tarafta birkaç yıllık milletvekilliğinin ardından dahi ayrıcalıklı emeklilik imkânlarından yararlanabilenler!

Burada sorulması gereken soru çok açık: Milletin temsilcileri, milletin yaşadığı ekonomik şartlardan neden bu kadar uzak

Elbette milletvekilleri yaptıkları görevin karşılığında maaş almalıdır. Ancak bu maaşın ve emeklilik sisteminin ölçüsü, toplumun ekonomik gerçeklerinden kopuk olmamalıdır. Kamu görevinde bulunmak, vatandaşa tanınmayan ayrıcalıkları kendine tanımanın gerekçesi olamaz.

Asıl mesele yalnızca alınan maaşın miktarı da değildir. Mesele, aynı ülkede yaşayan insanlar arasında oluşturulan derin gelir ve hak uçurumudur. Emekliye gelince bütçe imkânları hatırlanırken, milletvekilinin maaşı ve emekliliği gündeme geldiğinde neden aynı hassasiyet gösterilmiyor