SÖYLEM.. EYLEM-İCRAAT!!! VE İNSAN ŞAHSİYETİ..! (3)

Sosyal psikolojik analiz!!!

İNSAN'lık manifesto'su-belgesi-bildirisi!!!

Verilen sözü/vaadi tutmamakvebaşkalarına iyiliği emredip kendisi yapmamak. İslam hukukuna ve ahlakına göre bu davranışlarharam ve büyük günahkapsamındadır.

"Ey iman edenler! Yapmayacağınız şeyleri niçin söylüyorsunuzYapmayacağınız şeyleri söylemeniz, Allah katında büyük bir öfke ve gazaba sebep olur." Saff Suresi, 2,3.

TOPLUMUN DİRİLİŞİ, ÖNCE ZİHNİN HÜRRİYETİ VE İLAHİ VİCDANIN AYAĞA KALKMASIYLA BAŞLAR.

Bu manifesto bir gruba karşı değil, ilkesizliğe karşıdır; ölçüsü kişi ve kimlik değil, adalet, liyakat, emanet ve insan onurudur.

Allah, "(Ey insanlar!)«Siz, insanlara iyiliği emrederken kendinizi unutuyor musunuz Oysa siz kitabı (ilahi mesajı) okuyorsunuz. Yine de akıllanmayacak mısınız»(Bakara, 2/44)

Ayet temel olarak; bildiği, hak olduğunu söylediği ve başkalarına tavsiye ettiği doğruları kendi hayatında uygulamayan, söylediği ile yaptığı bir olmayan kişileri eleştirmektedir.

Hitap:İlk olarak Tevrat›ı bildikleri hâlde Hz. Muhammed'in peygamberliğini gizleyen veya söylediklerinin aksine davranan Ehl-i kitap(Yahudi bilginleri) muhatap alınmış olsa da, bu uyarısöylem ile eylemi tutarlı olmayan bütün insanlarıkapsayan evrensel bir ahlaki ilkedir.

Allah cc Kur'an ancak ne bu âyetten "Kendi hayatımızda uygulamadığımız şeyleri başkasına söylememiz doğru değildir."

Demek,emr-i bi'l-ma'ruf ve nehy-i ani'l-münker görevini terk etmektir.

Dolayısıyla insan kendisi uygulayamasa bile öğüt vermek, iyilikleri emretmek, kötülükleri nehyetmek görevini yapmalıdır.

Bediüzzaman Said Nursî'nin Yaklaşımı!

Bediüzzaman Said Nursî, eserlerinde (özellikle Hutbe-i Şâmiye ve risalelerinde)doğruluk, sıdk ve söz tutmakonusuna merkezî bir yer verir:

"Yol ikidir, üç değildir: Ya sıdk veya sükût": Bediüzzaman, İslam'ın temel direğinin doğruluk olduğunu vurgular. İnsanın ya hep doğru olanı söylemesi ya da susması gerektiğini, yalan ve tutarsızlığa/aldatmacaya İslam'da fetva olmadığını belirtir.

Sözün ve Amelin Birliği:Tevhit ve iman hakikatlerinin, insanın yalnızca diliyle söylediği değil; hal, lisan-ı hal ve amelleriyle de yaşayıp tasdik ettiği bir bütün olması gerektiğini ifade eder. Yapamayacağı şeyleri vaat etmeyi veya boyundan büyüklere kalkışıp insanları yanıltmayı, manevi bir tahribat ve"insanın şahsiyetini , sözü ve sözün kıymetini düşürmek"olarak değerlendirir. İslam toplumunun en çok muhtaç olduğu ilacın "doğruluk ve sadakat"olduğunu söyler.

Netice olarak: söz verip sözünde durmamak bütün İslam kaynaklarına göre MÜNAFIKLIK alameti olarak kabul edilir.

Hz. Muhammed'in bu konudaki meşhur hadisi şöyledir: Ebû Hureyreradıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullahsallallahu aleyhi ve sellemşöyle buyurdu:

"Münâfığın alâmeti üçtür: Konuşunca yalan söyler. Söz verince sözünde durmaz. Kendisine bir şey emanet edilince hiyanet eder." Buhârî, Îmân 24, Şehâdât 28,

Müslim'in bir rivayetinde şu ilâve vardır: "Oruç tutsa, namaz kılsa, Müslüman olduğunu söylese de"Müslim, Îmân 109

MÜNAFIKLIK ALAMETİ!!!

Söz verirken hiç yerine getirme niyeti olmamak, bile bile ve alışkanlık haline getirerek sözden caymak ise nifak (münafıklık)huyu ve ahlaki bir zafiyet olarak değerlendirilir.

KUR'AN VE PEYGAMBER SAV UYARIYOR!!!

İlahi nizam kaynağımız Kur'an Araf Suresi 179. Ayetinde ve onun tebliğcisi peygamber (Sav) Müslim kitaplarında vesair rivayetlerinde; söylemi eyleme-icraata geçirmeyenlerle ilgili olarak şiddetle uyarılarda bulunuyor:

"Celâlim hakkı için, cinlerden ve insanlardan birçoğunu (kendi irâdeleriyle hak edecekleri üzere)