Dedik ki ülkelerde demokrasi gerilerken askeri harcamalar artıyor, otoriter rejimler güçleniyor ve savaş şirketleri görülmemiş kârlar elde ediyor ve halk yoksullaşıyor. Hepsi rekor düzeyde! Demek ortak kaldıraçları var.

Ortak kaldıraç nedir sizce

Şüphesiz kapitalizmin "yenilikçi teknolojileri" geliştirmek, buna uygun hammaddelere ulaşmak, rakiplerinin hayat alanlarını sınırlamak veya kendi hayat alanını genişletmek ihtiyacı.

Tek kutuplu dünyanın sona ermesi; iki, üç kutuplu bölgelerin oluşması, her açıdan yeni bir saflaşmayı öne çıkardı. Egemen pozisyonlar sarsıldı.

Jeopolitik gerilimler sadece devletlerarası bir güç mücadelesi değil, aynı zamanda küresel kaynakların dağılımını ve yönetim biçimlerini değiştiren ekonomik bir çark ve bu çarkın en büyük eşlikçisi ise savunma/silah sanayisi. Silah sanayisinde öne çıkan ülkeler de yeni küçük güç odakları oluşturarak yeni jeostratejik ayarlamalara neden oluyor. Türkiye burada tipik bir örnek.

2 TRİLYON 887 MİLYAR DOLAR

Geleceğe yönelik alınmakta olan güç pozisyonları sonucu, küresel askeri harcamalar son 10 yılda (2016-2025 yılları arasında) reel olarak tam yüzde 41 oranında artarak tarihi bir zirveye ulaştı.

Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsü (SIPRI) verilerine göre, 11 yıldır üst üste aralıksız büyüyen dünya askeri harcamaları, 2025 yılı sonu itibarıyla 2 trilyon 887 milyar dolarla tüm zamanların en yüksek seviyesini gördü. Bu devasa harcama, küresel gayri safi yurtiçi hasılanın (GSYH) yüzde 2.5'ine denk gelmekte.

Bu küresel silahlanma harcamalarını yakından izleriz, bize yakın ve orta gelecek konusunda muhtemel gelişmeler konusunda fikir verir; anımsıyorum, bu harcamalar 1.7 trilyon dolara yükseldiğinde ciddi analizlere konu olmuştu.

AVRUPA'DA LİDER EKSİKLİĞİ

Rusya'nın Ukrayna'yı işgali nedeniyle ABD, Avrupa'ya sizleri savunmayacağım, harcamalarınızı artırın diye 2 yıldır bastırıyor.

Ankara toplantısı bu baskı karşısında sonuç verdi ve savunma harcamaları yüzde 5'e çıkarılacak.

Aslında Avrupa, Rusya ile savaş ihtimalini değil de barış olasılığını dikkate alacak ve tüm politikaları tersyüz edecek güçlü politik liderler eksikliğinin sancısını yaşıyor.

Bunun bedelini de ülkelerinde merkez partilerin zayıflaması ve otoriter aşırı sağ partilerin yükselişiyle ödüyor.

ünkü günü kurtarma politikaları asla sonuç vermiyor; Amerikan savunma şemsiyesi altında elde ettiği refahın tehlikeye girmesi, aşırı sağcıların göçmenleri bahane etmesine neden oluyor. Bir 5-10 yıl içinde merkez partilerin ikinci üçüncü parti pozisyonlarına inme olasılığı çok yüksek.

Fransa ve Almanya devrilme aşamasında.