Yaşadıklarımız; Osman Selim Kocahanoğlu'nun deyişiyle "tarihin doğurduğu adam"ın emanet ettiği Türkiye Cumhuriyeti'nin yok edilmesini de içeren haritanın gerçekleşmesi adımlarıdır.

Dumanlı havayı soluyoruz ve ülkemiz yeni bir büyük saldırı dalgasıyla karşı karşıya.

Yaşadıklarımız; gücünü, sermayesinin, silah endüstrisinin yanı sıra medyanın etkileme gücünden, işbirlikçilerine kattığı yeni işbirlikçi ordusundan alan ABD'nin, dünyanın birçok yerine çektiği bayrağını ülkemize yöneltmesidir.

Bu saldırı dalgasını göğüslemeye çalışıyor şimdi Türkiye ve görevi çok zor.

Var oluşunu laik Cumhuriyetin yıkılışında bulan ve yıllardır ABD'ce beslenen dinci akımların artık siyasal iktidara tırmanmış olduğu, Emre Kongar'ın tanımıyla "ucube şahsım devleti"ne dönüştüğü gerçekliğinde sarsılırken yurdunu sevenler çığlık atıyor.

BİR GÜL AIYOR

Yaşadığımız gerçeklik, on yıllardır sürdürülen Cumhuriyet düşmanlığının geldiği noktadır.

Yaşadığımız, uluslararası örgütlenmelerin, istihbarat örgütlerinin, tarikatların özne olduğu koşullarda hâlâ yaşamın nesnesi olmaya devam ettiğimiz anlamındadır.

İnsan olma savaşımının cahilleştirilen, sürüleştirilen, köleleştirilen büyük çoğunluğun değil, aklını kullanabilme cesaretini gösterebilen az sayıdaki insanın sorumluluğunda olduğunu düşünerek bilinç taşıma görevini yerine getirmektir aslolan.

Yapılması gereken, emperyalizmin "böl ve yönet"ine karşı, "İşbirlikçileri olmasa emperyalizmin bir ülkenin başına bela olması mümkün değildir" gerçeğiyle yurtseverlik temelinde insan olma davasını yükseltmektir.

Yükseltiliyor işte: Saraçhane, "turpun büyüğü" derken Atatürk'ün partisinin işgaline karşı toplumsal muhalefet, insana yakışanı yapan beyaz gömlekli Özgür Özel'in genç önderliğiyle sokakta, ayakta.

Necati Cumalı'nın dizeleriyle:

"Bir gül açıyorsa şimdi Türkiye'de/ Aşkla ümitle açıyor/ Adsız unutulmuş her bahçede/ Bir gül tomurcuklanıyorsa/ Sabaha karşı gecede/ Açmak için tomurcuklanıyor/ Aşkla ümitle/ Sevinçle yaşamak için tomurcuklanıyor

Kanın aktığı yerde/ Gözyaşının aktığı yerde/ Karanlığı içinde kahrın/ Güller açıyor işte/ Güller ışık aydınlık içinde

Güller bütün güller bu sabah/ Bir ağızdan türkü söyler gibi açıyor her bahçede/ Geceler gündüze dönüyor işte/ Karanlık ışığa dönüyor işte/ Kahır sevince dönüyor işte/ Akan kan dökülen yaş/ Güle dönüyor işte

Hasetsiz korkusuz kinsiz/ Binlerce güller açıyor işte/ Dargın kardeşe dönüyor işte/ Artık yaşamak bütün Türkiye'de/ Bir ağızdan söylenen bir türküye dönüyor."

YANIT İNSANDA