Gaziantep'in sınırlı bir kadrosu var. Böyle bir takımın önemli 5 oyuncusu eksikse yapacakları tek şey var. O da çok koşup, mücadele edip, disiplin içinde direnç göstermek. Bunu da başararak çok önemli puan aldılar. İlk 30 dakikada Galatasaray'ın beklenen hücum presi alışılmış biçimde gündeme gelmiyordu. Çünkü önde presin başlangıç noktası Osimhen yoktu. Orta sahada da takımın iki kişilik pres dinamosu Torreira yoktu. Dün en aklıma yatmayan olay şu oldu; ilk yarım saat Gaziantep hep topla çıkmak istedi. Hep de kaptırdılar. Ama Galatasaray'ın, kaptığı topları hiçbir varyasyonla pozisyona dönüştürememesi gerçekten ilginçti. Kaleye tek isabetli şut yoktu. İkinci yarıda Galatasaray'ı daha zor bir ortam bekliyordu. Artık rakip daha geride garantili pas yoksa uzun oynuyordu. Bu da Galatasaray'ı ciddi bir pozisyon sıkıntısına soktuğu gibi ilk yarının aksine savunma güvencesini de olumsuz etkiledi. Bir de üstelik skor dezavantajına düşüldü. İşler çıkmaza girmişti ama Barış Alper, rakip sol bekin bir hatasını değerlendirip yakaladığı şans topuyla