1982 Anayasası dört yüksek mahkeme tanımlamış ve yetkilendirmiştir. Kararları nihai ve bağlayıcı olan yüksek mahkemeler demokratik, laik sosyal hukuk devletinin en büyük güvencesi ve temel taşıyıcı kurumlarıdır. Bu önemli özelliğe karşın bu mahkemeler bir süredir iktidar tarafından işlevsizleştirilmeye, aldıkları kararlar uygulanmamaya başlanmıştır. Kimi siyasetçi Anayasa Mahkemesi'nin kapatılmasını önerirken, iktidara sırtını dayamış birçok yargıç ise yüksek mahkemelerin aldıkları kararları yok saymakta, kararlara uymamaktadır.

Bu davranışların son örneği, bir istinaf mahkemesinin, Yüksek Seçim Kurulu'nu (YSK) yok sayarak CHP'nin 38. Kurultayını "mutlak butlan" kararıyla iptal etmesidir. Oysa anayasamızın 79. maddesi, "Seçimlerin başlamasından bitimine kadar, seçimin düzen içinde yönetimi ve dürüstlüğü ile ilgili bütün işlemleri yapma ve yaptırma, seçim süresince ve seçim sonuçlarıyla ilgili bütün şikâyet ve itirazları inceleme ve kesin karara bağlama, seçim tutanaklarını ve mazbatalarını kabul etme görevi Yüksek Seçim Kurulu'na aittir" der.

ANAYASAL DEVLETTEN UZAKLAŞMA

Anayasanın açık hükmüne rağmen bir istinaf mahkemesi 38. kurultayı yasalara ve mevzuata uygun bularak genel başkan Özgür Özel'e mazbatasını veren YSK'nin kararını yok varsaymış ve kurultayı iptal etmiştir. Türkiye bu tür kararlarla hızla anayasal bir hukuk devleti, anayasal bir Cumhuriyet olmaktan uzaklaşmaktadır.

Bu karar, Cumhuriyetin kurucusu Cumhuriyet Halk Partisi'ni büyük bir kargaşa içine itmiştir. Mahkemenin üç yıl önce yapılan 38. kurultayı iptal ederek altı yıl önce yapılan 37. kurultayda seçilen CHP genel başkanını ve parti kurullarını yönetime getirme kararı, demokratik ülkelerde görülmeyecek düzeyde ağır, antidemokratik, faşizan bir uygulamayla yapılmıştır. CHP Genel Merkezi'nde yönetim, bibergazı ve plastik mermiler kullanan polis zoruyla el değiştirmiş, CHP Genel Başkanlığına atanan Kemal Kılıçdaroğlu göreve başlatılmıştır. Kılıçdaroğlu'nun oluşturduğu yönetim ile tüzük ve ilgili yasalara uygun olmayan kararları ve uygulamaları ise ne yazık ki bu süreçte yaşanılmış büyük hukuksuzluklar olarak siyasi tarihe geçen diğer olumsuzluklardır.

PARTİDEN İHRA KARARLARI

Özellikle seçilmiş mazbata sahibi genel başkan Özgür Özel'in yönetimindeki dokuz milletvekilinin partiden tedbirli olarak ihraç edilmesi kararı büyük tartışma yaratmıştır. Kararın alınış tarzı ve dayanağı, siyasi tarihimizde "Tahkikat Komisyonu" olarak ünlenen bir olayı hatırlatmaktadır.

Olay şudur: 27 Mayıs 1960 askeri darbesine gidilen günlerdir. Muhalefet partisi CHP her geçen gün gittikçe güçlenmektedir. Bu ortamda on yıldır iktidarda bulunan Demokrat Parti (DP), TBMM'de 18 Nisan 1960'ta "Tahkikat Komisyonu" adıyla bir komisyon kurar. Komisyon üyelerinin tamamı iktidar partisi olan DP'den seçilmiş 15 üyeden oluşur. CHP'den ve muhalefet partilerinden tek bir üye yoktur. Amacı CHP'nin hükümete karşı yürüttüğü faaliyetleri ve özellikle basın yoluyla yapılan muhalefeti incelemektir. Gerektiğinde yaptırım uygulama yetkisi de bulunmaktadır.

Tahkikat Komisyonu aldığı kararlarla özellikle CHP'ye yakın muhalif gazeteleri kapatmış, yayınlarını yasaklamış, CHP'nin mitinglerini, toplantılarını ve propaganda faaliyetlerini engellemiştir. Komisyonun en önemli özelliği hem savcı, hem de yargıç yetkisine sahip olması ve kararlar almasıdır. Emirlerine uymayanlara 1-3 yıl hapis cezası öngörülmüştür. Tahkikat Komisyonu, Türkiye demokrasi tarihinde, demokratik süreçlerin askıya ve muhalefetin baskı altına alınmasının sembollerinden birisidir.