Vahideddin Han kaçmadı, Londra-Ankara işbirliğiyle sürüldü!

Liderler, döneminin şartlarına ve maiyetinin kalitesine göre değerlendirilir.

Bu açıdan bakınca Abdülhamid Han ve Vahideddin Han, Osmanlı Hanedanının en değerli sultanlarından idi. Sultan Abdülhamid Han, kurtlar sofrasına yatırılmış bir devleti, bir karış toprak vermeden yönetmişti.

Yönetimi gasp eden İttihatçıların 9 yıllık talan döneminden sonra, olmayan devletin başına geçen Sultan Vahideddin Han da, yıkımı durdurmak için büyük çaba sarf etmişti. "Osmanlı'nın Tasfiyesi" anlamına gelen Sevr Antlaşması'nı tek başına engelleyen Sultan, cephelerdeki düşmandan daha acımasız olan "işbirlikçiler"e yenilmişti. Onun uğradığı hıyanetleri, hiçbir Sultan yaşamamıştı.

FİLİSTİN'İ EMANET ETMİŞTİ AMA...

Sultan Vahideddin Han, İttihatçıların hıyanetini çok iyi biliyordu ama İttihatçı olmayan kimse bulamıyordu!

Mustafa Kemal de İttihat ve Terakki'nin kurucularından idi. Ancak, 1909'dan itibaren hızla itibar kaybeden İttihat ve Terakki'nin, I. Dünya Savaşı hezimetinden sonra dağılacağını görmüş ve mesafe koymuştu!

Bu yüzden, 15 Aralık 1917 tarihinde başlayan Almanya ziyaretinde de, yakında tahta çıkacak olan Vahideddin Efendi'ye, "İttihatçı düşmanı" görünme fırsatı bulmuştu!

4 Temmuz 1918'de tahta çıkan Vahideddin Han, "İttihatçı olmayan" Mustafa Kemal'i 7. Ordu Kumandanı tayin etmiş ve "Sakın Filistin'i vermeyin" demişti.

Ne var ki Mustafa Kemal Paşa, 28 Ağustos 1918 tarihinde Nablus'taki karargahına intikal etmiş ve sadece 18 gün sonra 7. Ordu'nun "şok ricat"i sebebiyle Suriye Cephesi de düşmüştü!

ANADOLU'YA DA GÜVENDİĞİ PAŞASINI GÖNDERMİŞTİ!

Bu çözülmeden sonra Anadolu'ya odaklanan Sultan Vahideddin Han, "güvenilir" bir kumandan aramış ve yine "İttihatçı olmayan Paşa"sında karar kılmıştı.

İngilizlerin İstanbul'u işgal ettiği 13 Kasım günü İstanbul'a dönen ve "İngiliz Karargahı" Pera Palas'a yerleşen Mustafa Kemal Paşa da, "Anadolu'da yeni bir yapılanma" için kritik görüşmeler yapmıştı ama onun plânı çok farklıydı!

Aynı günlerde İttihatçılar da, Anadolu'da plânlanan "millî mücadele hareketi" için bir "lider" seçmek üzere, Rothschild'lerin ortağı Allatini ailesine ait Selanik Bankası'nda gizlice toplanmış ve "Mustafa Kemal Paşa" isminde karar kılmıştı.[1]

Neticede 30 Nisan 1919 tarihli Takvim-i Vekayi'de yayınlanan irade-i seniye ile Mustafa Kemal Paşa, "9. Ordu Kıtaati Müfettişliği"ne tayin edilmişti.

KUR'AN-I KERİM'E EL BASTIRMIŞTI!

Devlet, Samsun yolculuğunun rahat geçmesi ve devamı için seferber olmuştu!

Resmî ödeneklere ilaveten Sultan Vahideddin Han da şahsi parasından 30 bin lira vermişti! Bu para, tahta çıkmadan önce Çengelköy Çiftliğinde yetiştirdiği cins atların satışından gelmişti.[2]

Suriye Cephesinde büyük bir şaşkınlık yaşayan Sultan Vahideddin Han, bu sefer ihtiyatlı davranmak istiyordu!

Mustafa Kemal Paşa, (Yunan ordusunun İzmir'e ayak bastığı) 16 Mayıs Cuma günü Yıldız Camii'nde Vahideddin Han'ın huzurunda Kur'an-ı Kerime el basarak "sadakat yemini" ettikten sonra devletin en lüks deniz aracı olan "Bandırma Vapuru" ile Samsun'a müteveccihen yola çıkmıştı.

"ANADOLU'YA GİDECEKTİM ENGELLENDİM"

Samsun'dan itibaren farklı bir güzergâha yönelen Mustafa Kemal'in isyan bayrağı açtığını gören Vahideddin Han, bu gidişin sonunu tahmin etmişti!

"Burada zelilâne kalmaktansa Anadolu'da at sırtında olmak gerek. Ecdadımızın sarıkları kefeni idi" diyen Vahideddin Han kararını vermişti!

Plân da hazırdı. Adalar'a doğru bir geziye(!) çıkacak, iki gün sonra da Anadolu'ya gitmek üzere Karadeniz'e açılacaktı. Halk, mutlaka Padişahın yanında yer alacaktı. Mustafa Kemal Paşa ise bağlılığını sunacak veya vazifeden alınacaktı!

Ne var ki, "Keşke istişare etmeseydim" dediği Tevfik Paşa ile Müşir İzzet Paşa ve dört eski sadrazam engel olmuşlardı ama yine de pes etmemişti. 1921 Temmuz başında hareket etmek üzere bütün hazırlıkları tamamlamıştı.

Yaverliğini yapacak olan yeğeni ve sırdaşı Sami Efendi, ailesini toplayarak "Sabah dayıbabayla Anadolu'ya geçiyoruz. Annenize iyi bakın. Tabancanız var, Rum gelirse vurun" demişti.

Bu sefer de tam yola çıkacakları sırada, İngiliz Yüksek Komiseri Rumbold gelmiş ve "Anadolu'ya giderseniz Çatalca'da hazır bekleyen 5 bin Yunan askerini İstanbul'a getiririz!" şeklinde tehdit etmişti![3]

Hatta Mustafa Kemal ve ekibine "acil" Samsun vizesi veren Yüzbaşı Bennett, emin olmak için Sultanın etrafını, "paşa görünümlü dikenli teller"le çevirmişti!

Çünkü Sultan Vahideddin Han'ın Anadolu'ya gitmesi, İngilizlerin bütün plân ve yatırımlarının suya düşmesi anlamına geliyordu!

Sultan ve hanedanın Anadolu'ya geçerek millî mücadeleye destek vermesini Ankara'dakiler de istemiyordu. İsmet Paşa da bu gerçeği, "Atatürk, 'Anadolu'ya şehzadeler geçirelim, millî mücadeleyi; Saltanat ile anlaşmış olarak idare edelim' fikrine şiddetle karşı koymuştur" ifadesiyle teyit ediyordu![4]

ZAFER, "SULTAN'IN DESTEĞİ" SAYESİNDE KAZANILDI!

"Vatan haini" iftirası atılan Vahideddin Han'ın vatan sevgisine bakın ki, bütün bunlara rağmen hiç değilse Ankara'nın neticeye ulaşmasını istiyordu. Kendi zevalini hazırlamayı göze alarak millî mücadeleye desteğini şöyle ifade etmişti:

"Kuva-yı Milliye'nin farklı bir yöne ilerleyeceğini bilmeme rağmen yine de Vatan-ı azizin menfaatleri için fedakârane bir tercihte bulunarak millî emellere bağlı kabineleri iktidara getirdim ve Kuva-yı Milliye'yi destekledim."[5]

Gerçekten, Anadolu'da millete zulmedenlerin yemeğini bile düşünmüştü! 4 Aralık 1919 tarihli fermanla, "Kuva-yı Milliye'nin iaşesini, o mıntıkadaki nizamî kıt'alar karşılasın" talimatı vermişti.[6]

Dönemin manevî liderlerinden Seyid Abdülhakim Arvasi Hazretleri, bir "destek" hatırasını şöyle anlatmıştı:

"Sinan Paşa Camii'ndeki vaazımdan sonra dışarı çıkmıştım. Resmî bir fayton duruyordu. Görevli yanıma geldi. Selam verdi. 'Melik size selam söylüyor; iftara davet ediyor, buyurunuz' dedi ve beni Yıldız Sarayı'na götürdü. İstanbul'un meşhur hocaları hep oradaydı. Biraz sonra iftar açıldı. Saray âdeti veçhiyle padişah sofrada yoktu. Yemekten sonra 'sermüsâhib' dedi ki, 'Efendim, padişahımızın bir ricası var. 'Yunanlılar İzmir'e çıktı. Vaazlarında millete anlatsınlar; galip gelmemiz için yardım ve dua etsinler' buyurdu' dedi."[7]

Padişah işgal kuvvetlerini oyalayarak Anadolu'daki mücadeleyi gözden uzak tutmaya çalışırken bir yandan da, el altından silah ve mühimmat yollamaya devam ediyordu. Mektepler, mescitler koordinasyon merkezleri hâline getirilmişti. Sultan'ın talimatıyla, bütün okullarda "Anadolu'ya yardım seferberliği" ilân edilmişti. Çocuklar, "Evinizdeki fazla eşyaları getirin" diye tembih edilmiş ve gelen bütün ihtiyaç malzemesi, geceleri motorlarla Anadolu'ya gönderilmişti. Ayrıca bu yolla cephane de nakledilmişti.

"Bu mevkileri Mustafa Kemal Paşa'ya yardım göndermek için kullandık"[8] diyen Erkan-ı Harbiye Reisi Fevzi Paşa, 27 Nisan 1920 günü TBMM'de yaptığı konuşmada, Vahideddin Han'ın kendisine, "Aman Anadolu ile irtibatı kesmeyiniz" dediğini aktarmıştı![9]

Ayrıca, İslâm ülkelerindeki Müslümanlar da Halifeye bağlılıkları sebebiyle Anadolu'daki mücadele için yardım toplayıp gönderiyordu.

SALTANAT'A "LOZAN" DARBESİ!

Sultan Vahideddin Han'ın yoğun desteği ve askerimizin cansiperane mücadelesiyle düşman kovulmuş; Mudanya Mütarekesi 11 Ekim 1922'de imzalanmıştı.

Bu antlaşma, Ankara için "dönüm noktası" anlamı taşıyordu. Zira artık "mütareke" imzalanmış "müdahane"ye (İstanbul'u idare etmeye) gerek kalmamıştı!

Lozan Barış Konferansı için 28 Ekim 1922 tarihinde, devletin Anayasal temsilcisi olan İstanbul Hükümetine "davetiye" gönderen İngilizler, ince bir entrika plânlayarak, uluslararası hukukta hiçbir geçerliliği olmayan "Ankara Hareketi"ni de davet etmişti!

"BU İŞ BİTECEK, GEREKİRSE KAFA KESİLECEK!"

Hemen harekete geçen Mustafa Kemal Paşa, 30 Ekim 1922 günü TBMM'yi toplamış ve "Saltanat'ı kaldırmaya" zorlamıştı. Ancak bütün baskılara rağmen kabul ettirememişti.[10]

1 Kasım 1922 günü tekrarlanan görüşmelerde de "Anayasa'ya aykırı" itirazlarının devam ettiğini gören Mustafa Kemal, bu direnişi nasıl aştığını şöyle anlatmıştı:

"Sıranın üstüne çıktım, şu konuşmayı yaptım: Beyler, hâkimiyet ve Saltanat, görüşmelerle verilmez. Kuvvetle ve zorla alınır. Bu bir oldu-bittidir. Mesele, bu 'oldu-bitti'yi, kanunla ifadeden ibarettir. Bu mutlaka olacaktır. Fakat belki bazı kafalar kesilecektir."[11]

Bu konuşma üzerine bütün mebuslar ikna olmuş(!) ve Haçlı Siyonist ittifakın asırlardır deviremediği Saltanat, tereyağından kıl çeker gibi yok edilmişti!

"SENİ ASACAĞIZ, HAREMİNİ ASKERE VERECEĞİZ"

Makamını, rütbesini; hatta Ankara'ya gitmesini Osmanlı Devleti'ne borçlu olan paşalar, Vahideddin Han'a karşı "hakaret yarışı"na girmişti!

Baskı ve tehdit, dayanılmaz boyutlara ulaşmıştı!

Gazeteci Ali Kemal'i İzmit'e kaçırarak linç ettiren Sakallı Nureddin Paşa, "Seni de getirip cezanı vereceğim" diye haber göndermişti.

Eyüp'teki Ümmî Sinan Tekkesi'nin son şeyhi olan Yahya Galip, "İstanbul'a geldiğimizde seni Sultanahmet meydanında asacağız. Haremini askere dağıtacağız" şeklinde hayâsız bir telgraf göndermişti![12]