Geldiğimiz alemden tekrar o aleme dönüşe vuslat dediler.
Vuslat fiziki olarak toprağa dönüştür, mana olarak Rabbe kavuşmaktır.
Herkes bu yolculuğa mutlaka çıkacaktır.
Bazıları heyecanla bazıları ise korkarak. Mutlaka hesap için Rabbe varılacaktır. Onun için sık sık kişi nefsi ile muhasebe etmeli. Allah'ın huzuruna çıkmaya hazır mıyım diye kendini sorgulamalı. Yüce Rabbini bilen vuslata hazırdır. Sadık bir iman ile iman eden, Kalbi Selim ile Rabbe koşan vuslata hazırdır. Namazını kılan, farzlara itina gösteren, haramdan nefret eden, kul hakkını önemseyen, ahirete iman edip o güne göre hazırlanan, Yüce Kitab Kur'an-ı Kerim'e teslim olan vuslata hazırdır. Dua alan, hırsızlık yapmayan, merhametli olan, emanete ihanet etmeyen vuslata hazırdır.

KİM VUSLATTAN KORKAR

Allah'a dönmekten kim çekinir, kim Allah'ı arzu etmez Allah'ın huzuruna döndüğünde hesap veremeyen elbette.
Haram içinde bocalayan, kul hakkı yiyen hırsızlık yapan, insaf, namus ve iz'an bilmeyen, peygamberleri kabul etmeyen, Yüce Kitab Kur'an-ı Kerim'e iman etmeyen vuslattan çekinir.

HZ. PEYGAMBER'E VUSLAT

Mana ehli Peygamber'e hasret diyor.
O'na ulaşmayı, dünyanın bütün müjdelerinden daha önemli sayar. Hz.
Peygamber'le bir anı, bütün bir ebedi aleme üstün kabul eder. Zira Yüce Allah'ın Hz. peygamber'e ne kadar kıymet verdiğini iyi bilirler. Kitab şöyle buyurur:

"Onlar kendilerine zulmettikleri zaman Sana gelseler de Allah'tan bağışlanma dileseler, Resul de Onlar için bağışlanma dileseydi Allah'ı ziyadesiyle affedici bulurlardı." (Nisa, 64)

Gerek müminler olsun, gerek imanında sıkıntı olanlar olsun günah işlediklerinde Hz. Peygamber'e gelip dua isteselerdi Allah onları affederdi. Bu Hz. Peygamber hayatta iken böyleydi. Şimdi ise efendimizin şefaatine sığınma vaktidir. Yozgatlı Said Fenni şöyle der:

Resulullah'ın mezarını görmeden ölürsem, kemiklerim kıyamete kadar inleyip durur.
Şiirinin sonunda şöyle haykırır:

Ey Kasım'ın Babası. Ey Allah'ın Resulü! Sana sığındım.
Bir başka gönül dostu der ki;

Biz mariziz -hastayız- tabibimiz Sensin. Biz Sana göremediğimizden ötürü hastayız. Yüzümüz sararmış rengimiz kaçmışsa şayet O'na vuslat geciktiği içindir.

KEŞKE TOPRAK OLSAYDIM

Mahşer gününde hayvanlar da diriltilir (Tekvir, 5). Sonra hesaba çekilir. Hesap bittiğinde yani zalim ve mazlum olan hayvanlar arasındaki hesap bittiğinde hayvanlara toprak olun denilir. Bu dehşetli anı gören imansızlar derler ki;