Bir parça frengî okumuşsun!-2

"Bir Parça Frengî Okumuşsun" cümlesini işleyen yazıları taradım. Mevzuyu kapak yapan dergiler bile olmuş.

Hepsi "Frengî okumak" ifadesini açıklamaya çalışmışlar: Latin harflerini okuyan fakat İslâm yazılarını okuyamayan, inançsız, materyalist kişiler vs. Fakat "BİR PARA okumak" üzerine kelâm eden olmamış.

Suali tekrar soralım:

Süfyanizmin, tamamen dinden uzak bir maarifi esas aldığı, şeâirin tahrip edildiği, İslâm yazısının yasaklandığı bir vasatta Frengî okumak "bir parça" değil "tamamen" kelimesiyle vasıflandırılmalı ve "Sen Külliyen Frengî Okumuşsun" demeliyken neden "BİR PARA demiş Üstad

***

"...bir seyahat için, iki adam sahrâya çıkıp gidiyorlar. Onlardan birisi mütevazı idi, diğeri mağrur. Mütevazıı, bir reisin ismini aldı; mağrur almadı. Alanı her yerde selâmetle gezdi..."(Birinci Söz)

Nurlarda, Birinci Söz'den başlayarak pek çok yerde "iki adam, sağ-sol iki yol" temsilleriyle iman-küfür mukayeseleri yapılır.

Bu karşılaştırmaları sathî bir nazarla okuyan kişi, kendisini, otomatikman sağ yolun yolcusu; iki adamdan da isabetli tercihi yapan kişi yerine koyup diğerine "vah vah!" bile çekmiştir ihtimal.

Devamına bakalım şimdi:

"İşte, ey mağrur nefsim, SEN O SEYYAHSIN. Şu dünya ise bir çöldür. Aczin, fakrın hadsizdir..."

Birinci Söz'ün, en çok okuyup dinlediğim derslerden biri olduğu kesin. Lâkin şu âna kadar fark etmemiştim. Birinci Söz'de "iki adam sahrâya çıkıp gidiyorlar"dı. Biri mütevazı, diğeri mağrurdu...

Sonrasında Üstad kendi nefsine hitaben "SEN O SEYYAHSIN" diyor. Hangi seyyah Hani iki seyyah vardı Fakat Üstad, "Sen O seyyahsın" diyerek teke indirdi.

Risale-i Nurlardaki muvâzenelerde hakikaten iki yol (sağ-sol) var ama yolcu TEK.

Üstad "Sözlerin iyi anlaşılmıyor" sualine cevap verirken:

"...şu kitapta mütekellim, âciz kalbimdir. Muhatap, âsi NEFSİMdir." der. (ESDE.287)

Muhatap nefsi ise, "SEN bir parça Frengî okumuşsun." cümlesindeki SEN, Üstadın kendisidir.

"Evet, insan aldanır. Ben de öyle bir dessasa aldandım.

...

İşte, ey gençliğinde gülmüş, şimdi güldüğüne ağlayan nefsim! Bil: O bîçâre asker ise, SENsin ve insandır." (Yedinci Söz)