İki kelime söylendi. Yalnızca iki kelime.

"Ailem güvende."

Bir zümre, sanki kapısına balyozla vurulmuş gibi ayağa fırladı.

Feryat bir anda semaya yükseldi.

Bu iki kelimenin hangi yaraya değdiğini insan ister istemez merak ediyor.

"Aile" mi ağır geldi "Güvende" mi fazla kaçtı

Yoksa yıllardır kimsenin eteğini bile aralamaya cesaret edemediği alanların üzerine devletin gölgesi düşünce mi uykular kaçtı

Hakikat çoğu zaman mahkeme zaptından evvel refleksle ele verir kendini.

Bir insanın neye üzüldüğü, kim olduğunu anlatır. Bir zümrenin neye telaşlandığı, nerede durduğunu anlatır.

Fuhuş, uyuşturucu, müstehcenlik var.

Çocuğun korunmasına dair ağır şüpheler var.

Mali trafik var.

Dernek var, işletme var, teşkilatlanma var.

Dosyanın kapağı daha açılmadan bu telaş nedir

Savcı sormadan siz niçin cevap veriyorsunuz

Mahkeme konuşmadan siz niçin beraat dağıtıyorsunuz

Bir yerde fuhuş şüphesi varsa soruşturulmasına neden gücenirsiniz

Çocuğa dair müstehcenlik şüphesi doğduğunda ilk hassasiyetiniz niçin çocuk olmaz

Çünkü bu memlekette öyle ince, öyle sabırlı, öyle nazik bir tahakküm kuruldu ki. Kimsenin eline sopa almasına lüzum kalmadı.

Ailenin kendini savunması ayıp, aileye müdahale etmek marifet sayıldı.

Baba konuşursa ataerkil.

Anne evladına hudut çizerse baskıcı.

Aile mahremiyet derse çağ dışı.

Toplum kendi ahlâkını hatırlatırsa gerici.

Devlet çocuğu için tedbir alırsa otoriter.

Neden bazı çevreler daha ilk dakikada suç iddiasından çok operasyonun adına öfkeleniyor

Sapkın LGBT lobilerinin elinden geleceğimizin sermayesi çocuklarımız kurtarılmasın mı

Fakat dünyanın bütün pazarları çocuğun zihnine, bedenine, arzusuna ve geleceğine el uzatınca bunun adı özgürlük oluyor.

Ne zarif bir düzen.

Anne susacak.

Baba susacak.

Öğretmen susacak.

Din susacak.

Gelenek susacak.

Devlet susacak.

Fon konuşacak.

Platform konuşacak.

Bahis endüstrisi konuşacak.

Pornografi konuşacak.

Uyuşturucu taciri bir yolunu bulacak.

LGBT sapkınlığı irinini akıtacak.

Sonra anneyle baba çıkıp, "Evladımı korumak istiyorum" diye tek cümle kuracak.

Bir anda bütün alarmlar çalacak.

Baskı.

Gericilik.

Hak ihlali.

Otoriterlik.

Çağ dışılık.

Bu millet kendi evinde kiracı mı

Çocuğunun zihni üzerinde dünyanın bütün tüccarları söz sahibi olacak da anneyle baba özür dileyerek mi konuşacak

Bir millet ahlak değerlerini evladına aktarmak için dışarıdan uygunluk belgesi mi bekleyecek

Bize uzun zamandır tam da bu öğretildi.

"Aile" derken mahcup ol.

"Mahremiyet" derken sesini kıs.

"İffet" derken etrafına bak.

Ben bu ezik lügati reddediyorum!