Bir milleti yok etmek için her vakit top, tüfek icap etmez. Bazen bir broşür, bir beyaz önlük, bir de imzalanacak kâğıt kâfi gelir.

1990'larda erkekler kısırlaştırıldı mı Evet!

Devletin hastanesinde, devletin hekimi eliyle, beş kuruş alınmadan.

Taşlanmaya razı olarak cenazesi kaldırılmamış bir cinayetin zabıt varakasını tutuyorum.

Aile Bakanı Göktaş bu hakikati Meclis'te söyleyince ortalık karıştı. Bakan manşetlere bakın dedi.

1991'in Cumhuriyet gazetesi müjde verir gibi başlık atmış. "Kansız bıçaksız kısırlaşma."

Başlığın altında Ankara SSK Dışkapı Hastanesinde erkeklere bedava vazektomi yapıldığı yazılı.

Demek katliamın da kansızı, bıçaksızı olurmuş.

1994'te bir başlık daha. "Aile planlamasının önemi artıyor."

Haberin konusu SSK'nın yürüttüğü Gönüllü Vazektomi Hizmetleri Projesi.

Vazektomi, erkekte sperm kanallarının kapatılması yoluyla uygulanan kalıcı bir doğum kontrol yöntemi. Gerçek anlamı ise bir erkeğin sulbünden gelecek evlâtların, daha ana rahmine düşmeden defterden silinmesi.

Amerikan Ulusal Tıp Kütüphanesindeki 1992 tarihli yayın, 1989'da Ankara SSK Hastanesinde açılan kliniği iftiharla anlatır.

İki yılda on dokuz ürolog yetiştirilmiş, yedi yüzden fazla erkek ameliyat edilmiş, altı bin kişiye danışmanlık verilmiş.

Hiçbir vesika tek bir erkeğin zorla masaya yatırıldığını söylemiyor.

Lâkin o masayı Ankara'ya kuran el Amerikalı Pathfinder'ın elidir.

Vakfın kurucusu Clarence Gamble, Kuzey Karolina'da yoksulların zorla kısırlaştırılmasını destekleyen cemiyetin kurucuları arasında yer alan ve 1927'de ABD Yüksek Mahkemesinin zorla kısırlaştırmaya hukuki dayanak sağlayan Buck v. Bell kararıyla simgeleşen öjeni anlayışının neferiydi.

1974'te Kissinger'ın idaresinde hazırlanan rapor nüfus artışını Amerikan menfaati bakımından mesele sayar ve kilit ülkeleri sıralar. Hindistan, Pakistan, Mısır. Ve Türkiye.

İşte rıza kâğıdının arka yüzü.

Önünde bir işçinin titrek imzası, arkasında bir imparatorluğun soğuk hesabı.

Vesikalarda zor yoktur, zira zora hacet yoktur. İkna zordan ucuzdur, iz bırakmaz.

Klinik, işçinin hastanesine yerleşti. Fukaraya bedava verilenlerin kısa listesine babalığın iptali yazıldı.

Dönemin Cumhuriyet Gazetesi de iftiharla sürmanşet yaptı!

Ben buna çocuk katliamı diyorum.

Soykırım Sözleşmesi yalnız öldürmeyi saymaz, topluluk içinde doğumları engellemeye yönelik tedbirleri de sayar.

Dedim ya göğsümü gerdim, taşlanmaya razıyım. Zira ben bir milletin boş beşiği başında konuşuyorum ve gördüğüme soykırım diyorum.

Gazze'de çocuklar doğduktan sonra katledildi.

Bizde doğmalarına fırsat verilmeden silindiler.

Orada bomba yağdı, burada neşter bilendi.

O hesabı dün Ankara'da tutanla bugün Gazze semasında tutan arasında ben fark görmüyorum.

Ameliyatlar yapılmış, kamu hastaneleri işin içinde yer almış, yaygınlaştırmak için teşkilatlı çalışmalar yürütülmüş.

Şimdi sorulacak soru, bütün bunların hangi siyasi ve toplumsal anlayışın eseri olduğudur.