Geçtiğimiz günlerde, ismini ilk defa duyduğum fakat aslında uzun zamandır kullanılan bibliyoterapi kavramıyla karşılaştım.

Kavramın içeriğini araştırırken, farkında olmadan uzun süredir bu sürecin içinde bulunduğumu gördüm. Bazen bir şey insanın yanı başında olur fakat farkına varılmaz; benim için de durum tam olarak böyleydi.

Kaynaklarda bibliyoterapi (kitap terapisi) şu şekilde tanımlanmaktadır: "Bireylerin psikolojik, duygusal ve sosyal sorunlarını çözme, anlamlandırma ve iyileştirme sürecinde kitaplardan ve yazılı materyallerden yararlanma yöntemidir. Bu terapi biçimi, okumanın iyileştirici gücünden yararlanarak insanlara duygusal destek sunmayı amaçlar. Bu yöntemde bireyler, kendi yaşantılarına benzer durumlarla karşılaşabilecekleri, kendilerini keşfetmelerine rehberlik edebilecek veya düşünce dünyalarını derinleştirebilecek eserlerle buluşturulurlar."

Bu kavramın derinliğini incelemeye başladığımda, kitapların adeta birer "ilaç" gibi kullanılabildiği düşüncesi dikkatimi çekti. Bu yaklaşım, yıllardır okuduğum "Risale-i Nur Külliyatı"nı hatırlattı. Bu külliyatın bireyi, toplumu ve kamu vicdanını tedavi edici yönüne dair pek çok örneğin bulunduğunu biliyorum.

Risale-i Nur'un bibliyoterapi açısından neyi gerçekleştirdiğini düşündüğümde şu tablo ortaya çıkmaktadır: Risale-i Nur, modern çağın getirdiği inançsızlık, şüphe, materyalizm, deizm, yalnızlık, moral bozukluğu, nihilizm, manevî boşluk, bunalım, korku ve çaresizlik gibi pek çok fikrî ve manevî probleme cevap vermektedir. Bunun yanında ölüm korkusu, kabir endişesi, ahirete dair şüpheler ve Kur'ân hakikatleri hakkında ortaya çıkan tereddütler gibi meselelerde de Kur'ân'dan alınan hakikatlerle tahkikî iman ve teselli sunarak bir şifa kaynağı olma özelliği taşımaktadır.

Aynı zamanda Risale-i Nur, modern çağın doğurduğu yoğun şüphe, inançsızlık (ateizm), yalnızlık, moral bozukluğu ve varoluşsal kaygılar gibi ruhsal ve zihinsel sıkıntıları gidermeyi hedefler.

İmanı güçlendirerek hayatın anlamını ve gayesini açıklar; korku ve hüzünleri teselli ile hafifletir ve insanı manevi bir huzura yönlendirir.

Kur'ân'dan aldığı ilhamla Risale-i Nur, özellikle modern çağın ortaya çıkardığı manevî hastalıklar, kalbî arızalar ve ruhî sıkıntılar üzerinde tedavi edici, moral verici ve teselli edici bir etki meydana getirmektedir.

Risale-i Nurları inanarak okuyan her birey, bu asrın manevî hastalıklarına karşı bir anlamda "bibliyoterapist" gibi insanlara yardımcı olabilir. Risale-i Nur eczanesinden alınan hakikatlerle insanların dertlerine çare sunabilir.