2011, Türkiye Cumhuriyeti'nin Ergenekon ve Balyoz kumpaslarıyla gözümüzün önünde rayından çıkartılıp makas değiştirdiği hain bir yıldı. Zihinlere atılan sis bombalarına rağmen, girilen yolun nereye varacağını tahmin etmek zor değildi. Kankam Elif Yıldız Harmankaya ile Fethiye'ye, birkaç günlüğüne kafa dinlemeye gittik.

Mayıs ayının son günleriydi. Telefonum çaldı, İlber Ortaylı kendisine çok yakışan "rehavi" makamında bariton sesiyle "Şekerim, seni özledim. Birine içimi dökmem gerekiyor, çok bunaldım, aklıma geldin" diyordu. İlber Hoca'nın hiç eleştirmeden yakınında tuttuğu iki kadından biriydim. Öteki, can dostumuz Prof. Dr. Özlem Kumrular'dı. Üçümüzün her buluşması, bir kahkaha ziyafeti olurdu.

Prof. Dr. İlber Ortaylı'nın 2005'te Topkapı Sarayı'na müdür atanması, AKP hükümetinden umulmayacak kadar liyakate dayalı ve yerinde bir karardı. Ancak cahil ve görgüsüz tabanın açlığından beslenen iktidar yanlış yaptığını anlamış; 2011 Ocak ayında İlber Ortaylı'yı yetkisiz başkanlık statüsüyle garaja çekerek işlevsel müdür koltuğuna Yusuf Benli'yi oturtmuştu.

LİYAKAT LİGİNDEN PAOZLUK LİGİNE

Telefonun hoparlörünü açtım. ok sevdiği İlber Hoca'yla yakında tanıştıracağım Elif'le birlikte derdini dinlemeye başladık. En ağır eleştiriyi, hatta hakareti bile sesinin rehavi tonunu değiştirmeden yapan İlber Ortaylı'nın o gün söyledikleri; liyakat liginden düşürülen Türkiye'nin paçozluk liginde yükselişini vurguluyordu: Yeni müdür Yusuf Benli, Üçüncü Selim'in kanepe biçimindeki eşsiz tahtını lojmanına taşıtmaya kalkmış, taht kapıdan sığmayınca avluda yağmur altında bekletiliyordu.

Türkiye, 1993 konseri sonrası Üçüncü Selim'in tahtına oturup fotoğraf çektirmek isteyen Michael Jackson'a izin vermemişti. İlber Hoca, boğuk bir öfkeyle: "Yusuf Benli, Michael Jackson'ın oturamadığı tahta gazete serip üstünde sucuklu yumurta da yedi! Ben böyle yıkıcı bir cehalet görmedim" diyordu.

Hızla medyaya yayılmasında emeğim geçen skandal haberin Röveşata versiyonu, paçozlaştırılan Türkiye'nin özeti oldu:

MELİH GÖKEK'İN DİSNEYLAND BAŞKENTİ

Topkapı Sarayı Müze Müdürü Yusuf Benli, geçen ocak ayında verdiği bir demeçte, müze başkanı ve dünyaca ünlü tarihçi Prof. Dr. İlber Ortaylı için "O sadece misafirleri ağırlamakla görevli" demişti. Merak ediyorum, müzeden sorumlu "esas kişi" olarak lojmanına taşıtmaya kalktığı III. Selim'in tahtını kapıdan sokabilseydi n'apıcaktı, acaba

Muhteremin, saraydaki14. Louis tarzı bir masaya oturup kahvaltı ettiği ve işlemeli mermerde onarılmaz lekeler oluştuğu ileri sürülüyor. III. Selim'in tahtını da misafirleri için çekyat olarak kullanmayı düşünmüş olabilir mi

Versailles Sarayı'nda bilet bile sattırılmayacak bu zatın müzecilik birikimiyle elbette ki bu memlekete ağaç diye plastik hurma, heykel diye polyester kaşar, Seymen Ankara kedisi, Karaman koyunu anıtları dikmek vaciptir ve teke zortlatması vals sayılmalıdır!

Resmi ve heykeli putperestlik diye yasaklayan bir kültür geleneği, bu yasağı deldiğinde cart renkli kart resimlerini, kitap kaplamaya yarayan ebru zanaatını sanat sanıyor. Polyester çocuk oyuncaklarının büyüğüne heykel diyor. Üstelik, gerçek ve kalıcı bir heykeli yıkıp yerine "kaşar peyniri anıtı" dikecek kadar kendinden emin...