38 Yazar, Kahramanmaraş'taki okul baskınının kökeninde aile ve eğitim sisteminin başarısızlığını görmektedir. Çocuğun ciddi psikolojik sorunlarını bilen babanın bunun yerine silah eğitimi vermesi ve okullara polis yerleştirme çağrılarının sorunun çözümünü geciktireceğini savunmaktadır. Acaba otorite ve güvenlik odaklı yaklaşımlar, ebeveynlerin kendi sorumluluk alanlarında alınması gereken önlemlerin yerine geçebilir mi?
Ailesinin, arkadaşlarının ve öğretmenlerinin ifadelerinden Kahramanmaraş'ta okul basan 13 yaşındaki İsa Aras Mersinli'nin ciddi psikolojik sorunları olduğunu anlıyoruz.
Bunun yanı sıra ortaya çıkan görüntüler ve fotoğraflar da çocuğun içine kapanık a-sosyal bir profil olduğunu doğruluyor.
Benzer vakalarda motivasyon nedeni olan akran zorbalığına dair bu olay özelinde şimdilik bir beyan yok.
Evde 7 adet silah bulundurmasına anlam veremediğimiz emniyet müdürü babanın "Zaman zaman okulda ona zorbalık yapan, onu hor gören arkadaş ya da öğretmeni olup olmadığını sorardım ancak kendisi bana 'Hayır öyle bir şey yok' derdi" şeklindeki sözleri ise dikkat çekici.
Babanın psikolojik sıkıntılarını fark edip hekime götürdüğü el kadar çocuğa silah eğitimi vermesi onu "daha sert yetiştirme" refleksinin bir sonucu olsa gerek.
Baba, çocuğundaki sorunun üzerini şiddete teşvik eden araçlarla örtmese sonuç farklı mı olurdu elbette bilemeyiz.
Ne var ki sorunun kendi çocuğunda değil mutlaka ama mutlaka "başkalarında" olduğunu düşünen ebeveyn problemini çözmeden bu işlerin içinden çıkamayacağımız kesin.
***
HER ÇOCUĞUN BAŞINA POLİS DİKSEN DE OLMAZ
Bu tür olaylarda aklımıza hemen polisiye tedbirler geliyor.
Hatta düne kadar "Okulda polisin ne işi var" diye eylem yaparken, şimdi "Neden okulun önünde polis yoktu" diyenler, "Polis yetmez, okullara uzman çavuş yerleştirelim" önerisinde bulunanlar bile var.
Ne var ki, bu konuda aldığı sıkı güvenlik protokolleriyle bilinen ABD'de, okul katliamlarının vaka-i adiyeden olduğunu da biliyoruz.
"Devlet her vatandaşın başına polis dikemez"