O kadar zenginim ki hepinize tepeden bakabilirim.

Hiçbiriniz benimle boy ölçüşemezsiniz. İstediğim gibi davranabilirim. Sınırsızca agresif olabilirim.

Maymunca abartılı hareketler yapabilirim. Ölçü, ayar tanımam.

O kadar zenginim ki istersem Roma selâmı çakarım, istersem Nazi selâmı bile veririm.

Kimse de bir şey diyemez.

En büyük Yahudi kuruluşlarının bile gıkı çıkmaz.

Hem çıksa ne olur En fazla gık derler, gak derler, sonra mecburen bana destek verirler.

Netanyahu bile benim gücüm karşısında boyun eğer, el ovuşturur, yalakalık yapar.

Çünkü Çünküsünü bir şarkıyla ifade edeyim:

"Para bende, şöhret bende

Sizde ne var, haydi söyle"

Ekonomik ve askerî sahada dünyanın en büyük ülkesi olmak yetmiyor. Toprak bakımından da Rusya'yı geçme isteği aşikâr oldu.

Tramp gözünü Grönland'da dikti. Danimarka diken üstünde.

Kanada'yı da bütünüyle almak istiyor. 51. Eyalet yapmak var kafasında.

Alaska'yı çok önce ucuza almışlardı.

Sonrasında Panama var.

Dediği gibi oraları alırsa, Kuzey Amerika'nın tamamına konmuş olur ve sıra Güney Amerika'ya gelir.

Tramp, Gazze'ye bakıyormuş, yıkılmış harap perişan hâline üzülüyormuş. Onun için Gazze halkını Mısır'a ve Ürdün'e yerleştirmek gibi bir lütufta bulunmak geçiyormuş aklından.

Gazze halkına ev vermek gibi bir niyeti varmış.

İsrail'in bombayla silahla tankla yapamadığını, sarı kafa iyi polis rolüyle ve tatlı dille yapacağını sanıyor.

"Vatan" kavramından haberi yok galiba. Elli bin insanın niye can verdiğini, yüz bin insanın niye yaralandığını anlayamamış.

Değil Mısır'da Ürdün'de ev verip razı etmek, ABD'nin yarısını verse, Gazzeliler toprağını terk etmez. Sözünü bile etmez, ettirmezler.

Hamas, ateşkes anlaşması gereği İsrailli kadın askerleri serbest bıraktı. Kadınlar güle güle yürüyor, gülerek konuşuyor, teşekkür ediyorlar.

Sanki Hamas'ın "Rehinelik kursu"na katılıp başarıyla tamamlamışlar, sertifikalarını almışlar, evlerine dönüyorlar.

Sağlıkları gayet yerinde, moralleri iyi, yedikleri içtikleri ve İsrail bombalarından korundukları için mutlu hepsi.

Bir de İsrail'in serbest bıraktığı mahkûmlara bakıyoruz, hepsi perişan. Aşırı zayıflamış, bakışları donuklaşmış, işkence gördüğü her hâlinden belli. Yakınları bile tanımakta zorlanacak durumda hepsi.