Kahramanmaraş ve Şanlıurfa'daki okul saldırıları toplum, çocuk, gençler, psikoloji ve dijital dünya gibi birçok bağlamda ele alınıyor. Bu saldırılar muhakkak toplumsal bir muhasebeyi iktiza ediyor. Bu olaylarda her fert için de kendi nezdinde alması gereken ibretler var.

Dijital dünyanın zihinleri yoğun olarak iğdiş ettiği günümüzde bu olayları bizden uzak, kendimizle hiç alakası olmayan vakalar olarak göremeyiz. Bu vesileyle üstümüze düşen sorgulamayı yapmak durumundayız. Bu sorgulamaların başında da muhatap olduğumuz sanal alemin gerçek dünya algımızı ne ölçüde yıprattığı meselesi gelmelidir.

Artık sadece yüz yüze etkileşimler ve kadim sosyal kurumlar aracılığıyla kurulmuş bağlardan oluşan bir gerçekliğin içinde yaşamıyoruz. İnşa ettiğimiz algı dünyası içinde yaşadığımız toplumun birlikte üreterek paylaştığı bilgi ve değerlerinden ibaret değil. Bugünün dijital hegemonyası klasik toplum bağlarını temelden sarstı.

Bu neden önemli Daha doğrusu bunu neden bir problem olarak görmeliyiz

Çünkü marjinalliğin toplumsallaşması zordur. Toplumla normal etkileşim içinde olan kişi en genel anlamda bir ortak vasata şahitlik eder. Farklılıklara tanık olur. Böyle bir zeminde gerçeklikten kopuş kolay değildir.

Oysa dijital dünyanın kullanıcı tercihlerine ve kendi yönlendirmelerine dayalı yapısı daha spesifik alanlar oluşmasına yol açar. Benzer bakış açılarına sahip insanların sürekli temas halinde olması yankı odalarının oluşmasına sebep olur.

Toplumsal gerçeklikten kopmuş birinin bu yankı odalarından çıkması da neredeyse imkansız hale gelir.

Bu durum sadece mezkûr olaylarda olduğu gibi psikopatolojik vakalar için değil, dijital dünya ile muhatap olan herkes için tehlike arz eder.

Zira izole bir ekosistem olarak düşünebileceğimiz bu yankı odalarında farklı olanla muhatap olmazsınız. Sürekli onayladığınız ve onayladığınız bu ekosistem mevcut bilgi, görüş ve inanışlar pekiştirilmesi yoluyla tahkim edilir.