Tahttan indirilen şampiyon ve yeni hanedanlık arayışı

NBA, uzun zamandır ilk kez bu kadar belirgin bir kuşak değişimine tanıklık ediyor. Batı Konferansı Finalleri'nin yedinci maçında San Antonio Spurs'un son şampiyon Oklahoma City Thunder'ı deplasmanda 111-103 mağlup ederek NBA Finalleri'ne yükselmesi yalnızca bir seri sonucundan ibaret değil. Bu sonuç, ligin geleceğine ilişkin temel soruların yeniden sorulmasına neden oldu: Yeni hanedan kim olacak Victor Wembanyama dönemi gerçekten başladı mı Ve Oklahoma City Thunder'ın birkaç yıldır hazırladığı büyük proje ilk ciddi sınavında tökezledi mi

İlk bakışta Thunder'ın elenmesi sürpriz gibi görünüyor. Sezon boyunca 64 galibiyet alan, ligin en iyi savunmasına sahip olan ve birçok uzmana göre şampiyonluğun en büyük favorisi kabul edilen bir takım söz konusu. Ancak play-off basketbolu, normal sezonun matematiğini çoğu zaman geçersiz kılan farklı bir evrendir. Yedi maçlık serilerde yıldızlardan çok zaaflar görünür hale gelir. Thunder'ın zaafı da tam burada ortaya çıktı.

Kusursuz sistemlerin kırılganlığı

Oklahoma City son iki yılda NBA'in en modern basketbol projelerinden birini inşa etti. Savunma yoğunluğu, pozisyonlar arası geçişkenlik, topa baskı ve geniş rotasyon derinliği onları ligin en istikrarlı takımı haline getirdi. Ancak Spurs serisi, modern basketbolun paradokslarından birini ortaya çıkardı: Çok fazla sistem bazen çok fazla yıldızın yerini dolduramıyor.

Jalen Williams'ın sakatlığı ve Ajay Mitchell'in yokluğu, Thunder'ın hücum çeşitliliğini önemli ölçüde azalttı. Seri ilerledikçe hücum yükü giderek Shai Gilgeous-Alexander'ın omuzlarına bindi. Yedinci maçta attığı 35 sayı etkileyiciydi ama aynı zamanda Thunder'ın çaresizliğinin de göstergesiydi.

Basketbol tarihinde tek oyuncunun taşıdığı takımların sınırı bellidir. Michael Jordan'ın bile Scottie Pippen'a, LeBron James'in bile Kyrie Irving'e, Nikola Jokić'in bile Jamal Murray'e ihtiyacı vardı. Thunder'ın sorunu tam da buydu. Gilgeous-Alexander sahadayken hücum vardı; kenara geldiğinde veya yorulduğunda ise hücum planı dağılıyordu.

Üstelik Chet Holmgren'in serideki etkisizliği Oklahoma City'nin geleceği adına düşündürücü. Normal sezonda All-NBA seviyesinde görünen genç uzun, Wembanyama'nın fiziksel üstünlüğü karşısında görünmez hale geldi. Batı Konferansı'nın geleceği düşünüldüğünde bu yalnızca bir seri sorunu değil; uzun vadeli bir rekabet problemidir. Çünkü artık Batı'da bütün hesaplar Victor Wembanyama üzerinden yapılacak.

Wembanyama çağının başlangıcı

NBA tarihinde bazı oyuncular vardır ki başarılarıyla değil, oyunun geometrisini değiştirmeleriyle hatırlanırlar. Wilt Chamberlain, Kareem Abdul-Jabbar, Shaquille O'Neal ve son dönemde Stephen Curry bu kategoriye girer. Victor Wembanyama da bu sınıfa doğru ilerliyor.

Batı Finalleri boyunca yalnızca sayı üretmedi; oyunun alanını değiştirdi. Thunder oyuncularının potaya gitmekten vazgeçtiği pozisyonlar, istatistiklere yansımayan ama maçın kaderini belirleyen anlardı. Seri boyunca ortalama 27 sayı, 11 ribaund ve yaklaşık 3 blok üreten Fransız yıldız, yalnızca bireysel performans sergilemedi; rakibin stratejisini yeniden yazdırdı. Daha da önemlisi, Spurs artık yalnızca Wembanyama'nın takımı değil.

Stephon Castle, Dylan Harper, Devin Vassell ve Julian Champagnie gibi genç oyuncuların gelişimi San Antonio'nun sürdürülebilir bir çekirdek oluşturduğunu gösteriyor. De'Aaron Fox'un tecrübesi ise bu genç yapıya gerekli dengeyi sağlıyor. Bu durum birçok gözlemciyi yirmi yıl önceki Spurs modelini hatırlamaya yöneltiyor: Tim Duncan merkezli ama tek kişiye bağlı olmayan bir organizasyon. Gregg Popovich döneminin en önemli mirası belki de budur. Spurs kültürü yıldız üretmekten çok sistem üretir. Mitch Johnson yönetimindeki yeni Spurs'un bu kültürü koruduğu görülüyor.

Thunder neden sevilmiyor

Thunder'ın elenmesinin ardından sosyal medyada ortaya çıkan sevinç dalgası dikkat çekiciydi. Bunun nedeni yalnızca güçlü bir takımın kaybetmesi değil. Modern NBA taraftarı estetikle sonucu birbirinden ayırmıyor. Gilgeous-Alexander'ın faul alma becerisi istatistiksel olarak son derece değerli olabilir; ancak birçok taraftar bunu basketbolun ruhuna aykırı görüyor.