M. Said Arvas Hocadan Hatıralar...

Hadis-i şerifte buyuruluyor ki: "Belâlar, mihnetler, en çok Peygamberlere, sonra evliyâya, sonra bunlara benzeyenlere gelir."

Aşure günü, birçok Peygambere (aleyhimüsselâm) huzur getirmiştir. Onlar da onlara iman edenler de sevinmişler, sıkıntıları bu günde sona ermiştir...

Bugün meydana gelen yegâne üzüntü veren hadise Hazreti Hüseyin'in şehid olmasıdır. Her mü'min bu acıyı ciğerlerinde hisseder. Yüzlerce asır geçse de bu acı hiç ama hiç unutulmaz.

Sevgili Peygamberimizin çok sevdiği ve mübarek dizinde büyüttüğü, bütün müminlerin göz bebeği iki torunu da şehit oldular...

Bir gün mübarek dedeleri, Hazreti Hasan'ı sağ dizine, Hazreti Hüseyin'i de sol dizinde oturtmuş onları seviyordu. Cebrâil aleyhisselam geldi ve dedi ki: "Torunlarını bu kadar çok seviyorsun, fakat ikisi de şehid olacaklardır!.."

Bu söze çok hayret eden Allah'ın Resulü aleyhisselam sordu: "Kâfirler mi bunları şehid edecek"

Cebrâil aleyhisselam "Hayır" diye cevap verdi, "Senin ümmetin yapacak bu büyük hatayı!"

Bu defa daha çok hayret ederek dedi ki: "Nasıl benim ümmetim olur ve nasıl bu ciğerparelerimi şehid ederler! Benim bunları ne kadar çok sevdiğimi herkes bilir. Bebek olduklarında ağlamalarına bile dayanamazdım. Annelerini ikâz ederdim. 'Niçin ağlatıyorsun yavrularımı Bilmiyor musun onların ağlamaları beni çok üzer!..' diyordum. Onları ne kadar çok sevdiğime bütün Eshabım şahittir..."

Cebrâil aleyhisselam arz eder: "Efendim! İnsanoğlu çiğ süt emmiştir. Nefis ve şeytan gibi iki kuvvetli ve tehlikeli düşmanları vardır. Bunlar insanların çoğuna her kötülüğü yaptırırlar... Âdem aleyhisselâmı bunlar cennetten çıkarmadı mı Yusuf aleyhisselâmı kendi kardeşleri kuyuya atmadı mı Ki, onu kuyuya atmak öldürmek demekti... Kardeş kardeşe bunu yaparsa, senin ümmetinin torunlarına yaptıkları garip olamaz..."