Bir hukuk metninde bir çocuk birkaç kelimeye sığabiliyor.

Bir babanın masasında ise yıllarca yer tutabiliyor.

Avrupa Birliği Konseyi, 1 Ekim'de dönüş kurallarına ilişkin yeni düzenlemeye nihai onayı verdi. Üçüncü ülkelerde kurulabilecek dönüş merkezlerine ilişkin anlaşma ve düzenlemelerin kapsamı dışında refakatsiz çocuklar bırakıldı.

Hukukun birkaç kelimeyle tarif ettiği bu çocuk meselesi, insan hayatında çok daha geniş bir karşılığa sahip.

O gün benim masamda da küçük bir ametist duruyordu.

Avuç içinden biraz büyük. Mor kristal uçlarından bazıları gümüş rengine boyanmış. Üzerine küçük pullar, vidalar ve somunlarla şekiller verilmiş. Birkaç parça eğri kalmış, boya taşın kenarlarına taşmış.

Taşı yapan çocuk, babasını yeni kaybetmişti.

Babalar Günü için babasına bir hediye hazırlamıştı. Elindeki birkaç parçayla bu taşı süslemişti. Babası artık hayatta değildi. Taş daha sonra bana ulaştı.

Yıllardır masamda.

İnsan hakkında hüküm verirken gözümüz çoğu zaman eksiğe çevriliyor.

Nesi yok

Neyi tamamlaması gerekiyor

Başkasında bulunan hangi şey onda bulunmuyor

Freud'un kadınlık üzerine kurduğu açıklamaların tartışmalı yanı da burada beliriyor. Kız çocuğunun erkek çocukta gördüğü anatomik farkı bir yoksunluk olarak yaşayabileceğini ileri sürdü; bu yaklaşım psikanalizde "fallus hasedi" olarak tartışıldı. Freud'un kurduğu çerçevede erkek çocuk, erkeğin sahip olduğu düşünülen şeyin devamı gibi okunabilirken, kız çocuğunun ileride çocuk sahibi olma arzusu da yaşandığı varsayılan yoksunluğun telafisine bağlanabiliyordu.

Karen Horney, kadınlığı erkeği ölçü kabul ederek açıklayan bu yaklaşımın karşısında durdu.

Bugün Freud'un bu görüşlerini tarihsel bir düşünce olarak okuyabiliriz. Onları biyolojik bir gerçeklik gibi kabul edemeyiz. Erkek çocuk babasının fallusunun uzantısı, kız çocuk annesinin kadınlığının devamı değildir. Bir çocuğun varlığı, anne ya da babanın herhangi bir eksiğinin karşılığı olarak açıklanamaz.

Burada eski bir kavramın isabeti beliriyor: kıyas-ı fâsit.

Geçersiz bir benzerliği ölçü kabul ederek hüküm vermek.

Kadını erkeğe, çocuğu yetişkine göre tarttığımızda da aynı yanılgıya düşeriz.

Çocuk, ileride tamamlanacak bir insan değildir.

Kendi başına bir insandır.

Sevgisi vardır. Merakı vardır. Korkusu vardır. Babasına hazırladığı o küçük taş da onun hayatında gerçek bir yer tutar.