"Kim ne anlatırsa anlatsın biz depremden çıkamadık. Hep o günü düşünüyoruz. 65 saniyede dünya altüst oldu, bir şehir öldü. O gece biz hepimiz öldük ama kalanlar yaşamaya mecbur bırakıldı."

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü'nde bu yıl Hatay'a davetliydim. Türkiye Serbest Muhasebeci, Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği'nin (TÜRMOB) "Afette Kadın" başlıklı toplantısında konuşmacı olmamı istemişti Başkan İrfan Hüseyin Yıldız ve Başkan Yardımcısı Yahya Arıkan.

Dünyada kurulan en eski üç şehirden biri olan, yok olmadan önce defalarca gittiğim, depremden hemen sonra da acılarını paylaştığım, hayran olduğum Hatay'a bu kez rahatsızlığım nedeniyle gidemedim.

Ancak insan bazı yerlere gitmese de zihni orada kalır. Ben de toplantıyı ekran başından izlerken depremi yaşayan Hataylı, Malatyalı kadınların anlattıklarıyla yüreğim yeniden yandı. Kendimi yeniden deprem bölgesinde, o çadırların ve konteynerlerin arasında buldum. ünkü deprem bölgelerinde zaman başka akıyor.

6 Şubat depremlerinin üzerinden üç yıl geçti. Resmi rakamlara göre 50 binden fazla insan hayatını kaybetti. Yaklaşık 40 bin bina yıkıldı, 200 binden fazlası ağır hasar aldı.

Depremden etkilenen 11 ilde yaklaşık 14 milyon insan yaşıyordu. Bunun neredeyse yarısı, yani yaklaşık 7 milyonu kadındı. Deprem günü bölgede 130 bin hamile kadın olduğu hesaplanıyordu.

Bugün ise deprem bölgesinde 360 bin 455 kişi hâlâ konteynerlerde yaşamaya çalışıyor. En fazla konteyner nüfusu 156 bin 973 kişiyle Hatay'da. Rakamlar soğuk ama o rakamlar insan hayatlarından oluşuyor. Ve en fazla yük de kadınlara düşüyor. Toplantıda insanın soluğunu kesecek kadar acıyı yaşamış kadınlar birbiri ardına anlatıyordu...

ZAMANA ASILI KALDIK

"Vurgunu sağlam yiyenlerdenim. Bizim için artık 6 Şubat öncesi ve 6 Şubat sonrası var."

"Zamanda asılı kaldık. Acıyı yaşamak başka bir şey, anlatmak başka... Hâlâ üstesinden gelemiyoruz." "Afette kadın olmak mı Ne anlatayım ki... ok ağır yükler kaldırıyoruz. Kadınlar yasını bile tutamadı. Enkaz başında çorba kaynattık."

"Afet cinsiyet tanımaz ama sonuçları çok ağır. İntiharlar patladı. Kadın tek kaldıysa kırılganlık çok daha fazla oluyor."

ocuğuna, annesine, babasına, eşine güçlü görünen kadının içinde yaşadığı fırtınayı şöyle anlatmaya devam ediyor depremzede TÜRMOB üyesi kadınlar:

"Kadınlar sadece hayatta kalmaz, hayatta tutar. Evler yıkıldı ama kadın yıkılmadı. ünkü biliyoruz ki kadın düşse toplum düşecekti. Kadınlar 5 metrelik çadırı, 20 metrelik konteyneri yuvaya çevirdi."

"Biz kendimizi iyileştiremedik. Konteynerde kadın olmak bir perdeyle mahremiyet sağlamaya çalışmak demek. Gece lavaboya giderken korkmak demek."

NASIL NORMALLEŞECEĞİZ

Hatay'daki toplantıda konuşanların sözleri de aynı sorunun etrafında dolaşıyor. Başkan Hüseyin Yıldız, "Hayatın ekonomik, sosyal ve psikolojik olarak normalleştiği söylemi gerçeği yansıtmıyor" diyor. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı'nın raporunu hatırlatıyor: