Görmüşsünüzdür. Ersin Çelik'in nefis paçozluk yazısı aldı yürüdü. "Sürüden ayrılmayı göze alamayana paçoz derler" mealindeki Alev Alatlı tanımını refere ederek toplumsal görünürlük kazanan bilcümle paçozluğu sıralayıp yanlış bir tedavi önerdi Ersin: "Sosyal medyadan uzak durmak, mümkünse kapatmak."

Tedavinin bence niçin yanlış olduğuna gelirim tabii ama önce birkaç kelam edeyim.

Aslında bence "paçozluk" kullanışlı olduğu için imdada yetişen paçal bir kavram. Yoksa mesela TikTok'ta karısını türlü şekillerde sergileyerek para kazanan adama paçoz değil kavat, Instagram'da yediğini içtiğini paylaşan kullanıcıya paçoz değil görgüsüz, doğmamış çocuğuna cinsiyet partisi yapıp dijital ortamlara salana paçoz değil "teşhirci" denir. Yerli yerince isimlendirmeler böyle olmalıdır. Yine de "paçoz"u üst kavram olarak kullanmaya varım çünkü kolaylık oluyor.

Bu sene yeni, yepyeni paçozluklara şahit olduk malum. Kendisine çelenk kuşağı gibi kuşak taktırıp üzerine de "LGS annesi" yazan anne paçozlar türedi. Mezuniyet günü velileriyle ve öğrencileriyle Ankara pavyon havaları eşliğinde koreografi yapan öğretmen paçozlar türedi. Plajda giyilse garipsenecek elbiseyle cenaze törenine giden seküler paçozlar türedi. Dijital medyada etkileşim almayı futbol oynayıp ülkesini temsil etmekten daha çok önemseyen futbolcu paçozlar türedi.

Bir de tüm bunların üzerine herhalde bu yazın favori paçoz taifesi "çıplak paçozlar" olacak. Geçenlerde bir delikanlı "abi sokakta et görmekten usandık vallahi" diye sızlandı mesela ve daha yaz başlamamıştı bile. Ve hayır, bu paçozluk türünün "bireysel özgürlüklerle" falan bir ilgisi yok. Sokakta çıplak dolaşmak erkekler açısından da kadınlar açısından da paçozluktur bence.

Peki tüm bu paçozluklar niçin oluyor Çünkü "özgünlük" artık makbul bir şey değil. İnsanın "kendine mahsus" olması geçer akçe değil. Geçtik kendine mahsusluğu ya da özgünlüğü "ilginçlik" bile çekildi gündelik hayattan.

İnsan kendisini sürekli "bir diğerine hizalayarak" güvende, güvenli alanda hissediyor. Ne var ki herkes "herkesleştiği" için insanın güvende hissetmesinin tek yolu da herkesleşmek oluyor. Bu da üretilen her türlü paçozluğa önüne ardına bakmadan gönüllü yazılmakla sonuçlanıyor. Özgür(ihtiyar sahibi) ve tekil olması gereken insan iradesi sınırlandırılmış(ihtiyarı elinden alınmış) ve kolektif iradeye dönüşüyor böylece.