Sevgili okurlarım sizi bilmiyorum ama ben fena sıkıldım. Bir yanda Sam Amca'nın ve yandaşlarının kanlı tırnaklarını sırtımda gibi hissediyorum. Öte yandan Menzil cemaati mensupları İzmir'de gövde gösterisi yapıyor, bir süredir Kocaeli bölgesinde yaşıyorum ya dikkatimi çekti, tabelalarında Arapça yazılar olan İslami kahveler, tüm perdeleri kapalı, balkonlarında hilal işaretli bayrak asılı evler. MESEM eliyle işyerlerinde ölen çocuklar, gene sokaklarda çocuklar tarafından öldürülen çocuklar, evet nasıl bir çaresizlik beni kuşatmış ki en gizli sırlarımı açıklamaya karar verdim.

Kıskandıklarımın başında benim tanrıçam Semiha Berksoy gelir. Onun en çok kimseleri umursamadan, canının istediği gibi yaptığı resimler bende öylesine bir yaşam sevinci uyandırır ki sık sık bakıp derin bir iç geçirir ve "Ah keşke ben de böyle resimler yapabilseydim" derim. Öyle resimler yapmış ki bu resimler; hani Picasso'ya mal edilen bir söz vardır, "Bir çocuk gibi resim yapmak için ömrümü harcadım" der, ona bir yanıt gibidir. Aryalarını söylerken yaşamındaki kırgınlıkları, sevinçlerini, aşkları anlatır. Kendini bir mitoloji tanrısı gibi yeniden ve yeniden yaratır.

Şimdi İSTANBUL MODERN'de neredeyse tüm eserlerini kapsayan müthiş bir sergisi var. Orada o bize bir çocuk kadını anlatıyor. Bugün iki resimle onu selamlamak istiyorum. Ve bence sergiyi gezenler arasında kıpkırmızı yanakları ve dudaklarıyla muzipçe dolaşıyor.

Kıskanmaktan yola çıktım ya, günlerdir çok sevgili dostum, ayrıca eniştem olur, Refik Durbaş'ın şiirlerinin gençler ve her daim genç olanlar tarafından yapılmış bestelerini dinliyorum. Yapımcı, Süheyl Atay ve Orkun Tunç belli ki şiire ve müziğe vurgun iki adam kolları sıvamış, bakalım demişler: "Refik'in şiirlerini hangi gruplar, kişiler kendilerine uygun bulup besteleyecekler" Duyurular yapılmış, Türkiye'nin her yerinden, New York'tan bile coşkulu istekler gelmiş. Günlerce süren düzenlemeler yapılmış, sonuçta 15 beste ve yorumla Refik Durbaş'a Saygı Albümü tamamlanmış ve tüm YouTube kanallarında yayınlanmaya başlamış.

Seçilen şiirler ve bize seslenen şöyle: Şirin Soysal