Bir hesaplaşma mı var

İnanç Uysal
28.09.2026
72

Türkiye siyasetinde bazı soruların cevabı olayın kendisinden daha ilginçtir.

Bir siyasi isim hakkında ciddi iddialar ortaya atılır. Önce "iddia" denir. Ardından soruşturma başlar. Sonra siyasetçi görevinden ayrılır. Ve kamuoyuna genellikle şu mesaj verilir: Gereken yapılmıştır.

Peki gerçekten gereken yapılmış mıdır

Fatma Betül Sayan Kaya'nın fon soruşturması tartışmalarının ardından AK Parti Genel Başkan Yardımcılığı görevlerinden istifa etmesi, bu eski tartışmayı yeniden önümüze getiriyor.

ünkü bu kez yalnızca muhalefetin iddialarından söz etmiyoruz. İktidara yakın medya da dosyayı sorgulamaya başladı.

Yeni Şafak, Sayan Kaya'nın istifasını doğrudan "fon soruşturması kapsamında adı gündeme gelmişti" ifadesiyle haberleştirdi. Sabah yazarı Dilek Güngör ise Özata Denizcilik hisselerindeki satış zamanlamasını açık biçimde sorguladı. Güngör'ün "Haber mi alındı yoksa SPK'nın hisselerde alım-satımdaki isimleri açıklamaya başlamasından mı korkuldu bilmiyorum" sözleri, meselenin artık yalnızca muhalefetin gündeme getirdiği bir iddia olmadığını gösteriyordu.

Üstelik Yeni Akit de bu eleştiriyi haberleştirdi.

Burada insanın aklına ister istemez şu soru geliyor:

Bu yalnızca bir fon soruşturması mı, yoksa iktidar içerisinde daha geniş bir hesaplaşmanın işaretlerinden biri mi

Bunu bugün için kesin olarak söylemek mümkün değil.

Ama siyasi gelişmelerin sıralanışı böyle bir soruyu sormayı mümkün kılıyor.

Önce yüz binlerce yatırımcıyı ilgilendiren fon soruşturması ortaya çıktı. Cumhurbaşkanı Erdoğan, sorumluluğu bulunan herkesin hukuk önünde hesap vereceğini söyledi. Ardından AK Parti Sözcüsü Ömer elik, "Karanlıkta hiçbir şey kalmayacak" diyerek yanlış yapanların hesap vereceğini açıkladı.

Sonra partinin genel başkan yardımcılarından biri, hakkında çıkan iddiaların araştırılmasının önünü açmak amacıyla istifa etti.

Bu tablo iki şekilde okunabilir.

Birinci okuma, iktidarın kendi içerisindeki isimlere de dokunabilen bir soruşturma yürüttüğü yönünde.

İkinci okuma ise daha siyasi: Krizin büyümemesi için bazı isimlerin sorumluluğun görünen yüzü haline getirilmesi ve böylece sistemin geri kalanının tartışmanın dışında tutulması.

İşte "kurban verme" ihtimali denilen şey tam burada ortaya çıkıyor.

Fakat bunun gerçekten böyle olduğunu söylemek için henüz yeterli kanıt yok. Sayan Kaya'nın istifasının arkasında bir "iktidar içi hesaplaşma" bulunduğunu gösteren doğrulanmış bir belge veya açıklama da bulunmuyor.

Aynı şekilde sosyal medyada ve siyasi tartışmalarda dolaşan "bunun bir rüşvet alma biçimi olabileceği" yönündeki iddiaları da gerçeklemiş bir vaka gibi yazamayız.

ünkü rüşvet başka, sermaye piyasası işlemlerinde usulsüzlük başka şeydir.

SPK'nın Özata Denizcilik işlemleriyle ilgili 25 Eylül tarihli kararında 11 kişi hakkında piyasa dolandırıcılığı kapsamında suç duyurusunda bulunulduğu açıklandı. Bu listede Sayan Kaya'nın adı bulunmuyor. Dolayısıyla bugün için yapılabilecek en doğru şey, iddiaların niteliği ile kanıtlanmış hukuki sorumluluğu birbirinden ayırmak.

Fakat tam da bu nedenle istifa meselesi daha önemli hale geliyor.

Türkiye siyasetinin eski bir hastalığı vardır:

"Kendisi iyi ama çevresi kötü."

Yıllardır iktidarlar, liderler ve siyasi hareketler hakkında bu cümle farklı biçimlerde kullanıldı. Lider korunur, çevredeki birkaç isim sorunun kaynağı olarak gösterilir. Birileri görevden ayrılır, birileri istifa eder, birileri soruşturmanın konusu olur ve sistem yoluna devam eder.

Bunun siyasi açıdan en rahatlatıcı tarafı şudur:

Kişi gider, mesele de onunla birlikte gitmiş kabul edilir.

Ama gerçekten öyle midir

İstifa etmek bir siyasi sorumluluk göstergesi olabilir. Fakat istifa, hukuki aklanma değildir.