Bazı haberler vardır, metrekare hesabıyla okunmaz.
Bazı binalar vardır, betonundan önce hafızaya dokunur.
İmralı'da Abdullah Öcalan için bir yaşam ve çalışma alanı hazırlandığına ilişkin tartışma da tam olarak böyledir.
Mesele yalnızca bir ev değildir.
Mesele, o evin nerede olduğu, kimin için yapıldığı, nasıl yapıldığı ve belki hepsinden önemlisi, bu ülkeye ne zaman ve nasıl anlatılmasının düşünüldüğüdür.
Devlet Bahçeli'nin gazeteci Nagehan Alçı'ya yaptığı açıklamalarla İmralı'da Öcalan için "ev konforuna sahip", bahçeli bir yapı inşa edildiğinin ortaya çıkması, Türkiye'de zaten uzun süredir devam eden tartışmayı bambaşka bir noktaya taşıdı. Daha sonra yapının çalışma alanı ve yaşam alanı şeklinde tasarlandığına ilişkin ayrıntılar da kamuoyuna yansıdı.
Ancak asıl soru şurada:
Bu ülkenin kamuoyu bu gelişmeyi neden Devlet Bahçeli'den öğrendi
Daha da önemlisi:
Devlet Bahçeli bunu neden şimdi söyledi
ünkü hafıza henüz o kadar zayıflamadı.
Daha birkaç ay önce aynı soru kamuoyunun gündemine gelmişti.
"İmralı'da Öcalan için özel bir konut mu yapılıyor"
Adalet Bakanı Akın Gürlek'e bu soru doğrudan sorulmuştu.
Verdiği cevap açıktı:
"Özel olarak bir konut yapılma durumu yok."
Gürlek, İmralı'da idari bir yerleşke bulunduğunu, ihtiyaç doğrultusunda yeni yapıların yapılabileceğini, ancak Öcalan'a özel bir konut inşa edilmesinin söz konusu olmadığını ifade etmişti.
Daha önce Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü de Öcalan için İmralı'da villa ya da özel konut inşa edildiği yönündeki haberleri "gerçek dışı" olarak nitelendirmişti.
Şimdi ise ülkenin en önemli siyasi aktörlerinden biri çıkıyor ve gazeteciye, İmralı'da bahçeli, yaşam koşullarına uygun bir ev yapıldığını söylüyor.
Ardından bazı gazeteciler ve siyasi isimler, aslında bu gelişmeden uzun süredir haberdar olduklarını ifade ediyor.
İşte insanın canını asıl acıtan yer burasıdır.
Demek ki mesele sadece bir yapı değildi.
Demek ki mesele, bilginin kendisiydi.
Kimin neyi bildiği...
Kimin neyi söylemediği...
Kimin hangi soruya ne cevap verdiği...
Ve kamuoyunun hangi aşamada bu gerçekle karşılaştırılmasının uygun görüldüğü...
Belki de bütün hesap buydu.
Halkın tepki vereceği ilk anda değil...
Sürecin belirli bir aşamasında...
Gündemin başka tartışmalarla dolu olduğu bir zamanda...
Kamuoyunun tepkisinin mümkün olduğu kadar sınırlanabileceği bir dönemde...
Belki de bu gerçek bir gün, uygun bir dille ve uygun bir siyasi atmosfer içerisinde anlatılacaktı.
Belki anlatılmayacaktı bile.
Bunu bilmiyoruz.
Ama bildiğimiz bir şey var:
Devlet Bahçeli'nin açıklaması, bu konuda kurulmuş olması muhtemel bütün zamanlama hesaplarını altüst etti.
ünkü artık mesele kulis bilgisi olmaktan çıktı.
Artık kamuoyunun önünde.
Artık soruluyor.
Ve soruların en büyüğü şu:
Madem böyle bir yapı vardı ya da hazırlanıyordu, daha önce yapılan yalanlamalar ne anlama geliyordu
Elbette devlet, cezaevi sistemi içerisinde farklı düzenlemeler yapabilir.
Elbette güvenlik gerekçeleri olabilir.
Elbette devam eden siyasi süreçlerin kendine özgü şartları bulunabilir.
Bunların tamamı tartışılabilir.
Ama tartışılamayacak olan şey, bu ülkenin insanlarının hafızasıdır.
ünkü bu haberin en fazla dokunduğu insanlar, televizyon ekranlarında tartışma programlarına çıkanlar değil.
İmralı'yı haritada bile görmek istemeyen insanlar.
Bir mezar taşının başında yıllardır oğlunun adını okuyan anneler.
ocuğunu PKK saldırılarında kaybetmiş babalar.
Evladını askere gönderirken "sağ salim döner" diye dua eden, sonra kapısına gelen üniformalı görevlilerden hayatının en acı haberini alan aileler...
Ve belki bugün hâlâ sıvasız bir evde yaşayanlar.
Bu ülkede evladını teröre kurban vermiş bir ailenin evine girdiğinizde, tartışmanın ne kadar büyük olduğunu anlarsınız.
Bir köşede yıllardır saklanan asker fotoğrafı vardır.
Duvara asılmış bir şehitlik belgesi.
Solmuş bir çocukluk fotoğrafı.
Bir de hiç bitmeyen bir cümle:
"Benim oğlum ne için öldü"
İşte İmralı'daki ev tartışması, en çok bu soruya çarpmaktadır.
ünkü Öcalan için yapılacak yapının adı "villa" olsun ya da olmasın...
"Ev" densin...
"Yaşam alanı" densin...
"alışma alanı" densin...

106