*Bu konu teşhis edilinceye kadar gizli kalır ve müdahale edilmesi gecikebilir.

*Anne- baba bu durumu gizli tutmak isterler ve müdahale çağını geçirebilirler.

*Bu ahval ile büyüyen kişi, ne derseniz deyin, ne yaparsanız yapın iç duygularına esir olur ve onun gereğini yapar. Her iki durumda da yaptıkları bir çirkinlik sayılır ve kimse tarafından hoş görülmez.

*Toplumdan arzu ettikleri itibarı göremez, ya umursamazlık ya da aşağılanma reaksiyonu ile karşı karşıyadırlar.

Toplumdan ve aileden istedikleri yakınlığı göremeyince, her yaptıkları suç kabul edilir ve asabileşirler. Nitekim Kahramanmaraş'ta iş cinayete kadar gitti. Çünkü çocuk yeteri yakınlığı ve sevgiyi bulamayınca kendini bir anda kahraman yapmak istedi, yanlış yola girdi.

*Evlenemezler. Aile ve toplumun ittirmesiyle evlenseler bile evlilikleri uzun sürmez.

* Evlenseler bile çocuk yapamazlar.

*Toplumda kolay kolay, itibar gören bir paye alamazlar.

Bu meselenin "böyle olanlara hormon yükleme"diye bir tedavi yolu varmış ama kaç yaşı bunun için uygundur, her kişiye mi, her cinse mi, ücretli mi, ne kadar tesirli; bu konularda bilgim yok. Ancak böyle bir uygulama var!

Durum öyle veya böyle olsun, Müslümanlar zaviyesinden baktığımızda konunun "Lutilik"diyerek geçiştirilmesi asla sağlıklı bir yol değildir.

* Önce, bu Müslümanlar için bir imtihan vesilesidir.

* Bu bir tercih değil bir fıtrattır.

* Bu kişiler başka bir gezegenden gelmiyor bizzat öz be öz kendi evlatlarımız arasından çıkıyor lakin yaptıkları bize göre hatalar önce anne-babayı rahatsız ediyor.