Tuz yaklaşık 5 bin yıl önce Çin'de keşfedildi. Çinliler M.Ö. 6000 yılında Shanxi eyaletinde Yucncheng gölünden tuz elde edildiğine ve bu gölün kontrolü için savaşlar yapıldığına inanır (belki de daha önceleri keşfedilmiştir). Eskiçağ'da tuz, stratejik bir malzeme olmamıştır çünkü her halkın kendi özel tuz kaynakları vardı. Tuzlu zeminde yetişen tuz bitkileri de tuz kaynağı olarak kullanıldı: Tuz pelini, Tuzlu yıldız çiçeği, Çilek yoncası, Tuzlu sarmaşık, Tuzlu pullu farekulağı. Et ve balığın tuzlanmasında kullanıldı. Göçebe düzenden yerleşik düzene geçmede tuzun da katkısı oldu. Gıdaların tuz ile korunabilmesi insanları sürekli av peşinde koşmaktan kurtardı.

TİCARET MADDESİ
Kuzey Amerika'da avcı kabileler ne tuz üretiyorlar ne de tuz ticareti yapıyorlardı. Tarım toplumları ise hem tuz üretiyorlar hem de tuz ticareti yapıyorlardı. Kent nüfusu artınca tüketim maddelerine talep arttı. Tuz ticareti başladı. Tuzlu suyu kaynatıp tuz elde etmek için ormanlar kesildi. Tuz ilk uluslararası ticaret maddesi oldu. Tüketimin artması ile birlikte vergi gelmiş. Çinliler, Romalılar, Franklar Germenler ve Venedikliler savaş parası olarak tuz vergisi koydu. Halk belli bir miktar tuz almak zorundaydı. Aldığı tuzu yemeklerde kullanıyordu. Et tuzlamasına fazla tuz harcayan kişi büyük cezalar alıyordu. Normandia'da ortalama bir aile, aylık harcamasının yüzde 7.5'unu tuza yapıyordu. Venedikliler mal yüklü yolladıkları gemilerin dönüş yolunda tuz almasını destedi. Subvanse etti ve tuz fiyatını kontrol edebildi. Uzun gemi yolculuklarında tuz önemli ikmal maddelerinden birisi oldu. Afrika'ya kervanlarla tuz gönderilip, karşılığında altın, mücevher, elmas alındı. Günümüzde tuz istisnasız her sofraya giriyor. Dolayısıyla yediden yetmişe herkesin temasta olduğu bu besin öğesini incelemek oldukça önemli. Ayrıca artık marketlerde o kadar fazla tuz çeşidi görüyorum ki, en sağlıklı tuz tercihini bu seçenekler arasından yapmak birçok kişi için oldukça zor.

SOFRA TUZU (RAFİNE TUZ)
YER altı kaynaklarından, yüksek sıcaklık ile işlenmesi ile ortaya çıkan tuz çok fazla kimyasal prosedüre maruz kalır. İşlenme sırasında uygulanan ısıl işlem tuzun kristal yapısını bozar ve farklı bir molekül yapısına geçmesine neden olur. Ayrıca sofra tuzunun yapısı gereği çok fazla küçük parçadan oluştuğunu biliyorsunuz. Bu sebeple yapıyı akışkan tutmanız gerekir. Çünkü topaklanmış bir tuzu kimse istemez. Topaklanmayı önlemek için sofra tuzuna birçok farklı kimyasal eklenir. Bu kimyasallar alüminyum içerebilir ve son araştırmalar alüminyum alımının nörolojik birçok hastalığa neden olabileceğini gösteriyor.