Alaska'daki Trump-Putin zirvesine, en çok dikkat kesilen iki ülke oldu: Türkiye ve Çin. Çünkü iki ülke, küresel ölçekte jeopolitik hesapları büyük bir akılla yürüten, güç matematiğini büyük bir incelikle yapan üç ülkeden ikisi. Bunlardan biri Rusya'dır, o da zirvenin tarafıydı.

Trump-Putin zirvesi yeni bir Yalta değildir ve asla olamaz. Artık ne Sovyetler Birliği var ne de iki kutuplu dünya. Avrupa-ABD ortaklığı paramparça oldu. Avrupa, birlik ruhundan ziyade ulusal gelecek hesaplarına yöneldi. ABD kendi iç sancılarına dönüyor. İsrail ve birkaç küçük ülke dışında ABD için risk alacak hiçbir ülke kalmadı.

Rusya yeni bir varoluş inşa ediyor ama yalnız. Batı ile toptan bir savaş içinde. Rus coğrafyasındaki kaynaklar Batı'nın iştahını kabartırken, hiçbir "masa" bu talanı önleme gücüne sahip değil gibi.

Çin gibi devasa bir güç dünyanın bütün kıtalarında güç matematiğini sıfırladı. Sermaye, teknoloji, askeri güç ve akılla, Batı'nın tamamını seçeneksiz bir geleceğe mahkûm edecek gibi.

Türkiye, Osmanlı sonrası ilk kez büyük bir güç olarak yükseldi, dünyanın merkez coğrafyasında harekete geçti ve dünyayı sarsıyor. Tarih ve coğrafya formatlamak için büyük adımlar atıyor, büyük bir bilgelik ve sabırla yol alıyor.

ABD ve Rusya'nın dünyayı paylaşması gibi bir düşünceye inananlar gerçeklik duygusundan kopmuştur. Böyle bir dünya artık hiç olmayacak. Öyleyse ayağı yere basan düşüncelerle hareket etmemiz lazım. Çünkü Soğuk Savaş dönemi ezberleri bize hiçbir şekilde geleceğin dünyasını anlatmayacak.

Trump'ın ilgi görme odaklı, tarihe geçme odaklı, "barış adamı" ilan edilme odaklı kişisel serüveninin, uzun vadede ABD'yi tekrar dünyanın tek süper gücü yapmaya yetmesi mümkün değil.

"Barış Adamı" olmak istiyorsa önce Gazze'deki soykırımı engellemeliydi. Çünkü bu bütün insanlığa karşı bir suçtu ve tarih, böyle zamanlarda doğru yerde duran liderlerin hakkını mutlaka verir. Nobel alacağım diye, insanlık suçlarına tavır almayanların değil.

Üstelik ABD yönetimi şu an bunun çok uzağında ve doğrudan soykırımın ortağı. Trump "Barış Adamı" olarak tarihe geçmeyi beklerken gelecekte soykırımla suçlanan bir isim olabileceğini bir kenara not etmeli.

Trump'ın Rusya'yı Çin ittifakından çekme planı da boşa çıkar. ABD ve Avrupa ile Rusya'nın uzun soluklu bir güven ilişkisi inşa etmesi mümkün değil. Küresel güç matematiğinin nasıl değiştiğini, yakın gelecekte ne tür fotoğraflar oluşacağını en iyi bilen isimlerden olan Putin'in, şov eksenli hareket etmeyeceğini ABD'nin de biliyor olması lazım.

Batı her şeyden önce şunu kabul etmeli: İnsanlığın, dünyanın Batı'ya güveni bitti. Kredisi bitti. Batı ile dayanışması bitti. "Gücün tek kaynağı Batı" düşüncesi bitti.

Batı'nın güç eksenli emperyal, sömürgeci politikalarına Afrika'nın en küçük ülkeleri bile karşı çıkıyor artık. Beş yüz yıldır devam eden Batı hakimiyeti bitti, bitecek. Bu yolun dönüşü olmayacak. Çünkü onları şoka uğratacak yeni güç alanları oluştu.

Daha mikro ölçekte Alaska Zirvesi'nin en önemli gündemi Rusya-Ukrayna savaşını bitirmek ve Trump'a puan kazandırmak. Bu bile çok zor. Ukrayna savaşı bitse bile Rusya-Avrupa gerilimi asla bitmeyecek. İngiltere-Rusya krizleri asla bitmeyecek.

Zira bugünkü savaşın ana mimarı İngiltere'dir ve barış olursa bunu Avrupa'nın doğu sınırında başka bir yerde deneyecektir.

Burada ana hedef Rusya-Türkiye savaşıdır. Çünkü böyle bir senaryo Batı'nın Rusya'yı talan etmesinin önünü açacak, Türkiye Yükselişi'ni de başlamadan bitirecektir. Ama Türkiye de Rusya da bu konuda iç kritik sınavı kazasız atlatmayı bilmiştir.

Barışı her alanda, her yöntemle destekliyoruz. Kuzeyimizde yüz binlerce insanın hayatını kaybettiği bu savaşın bitmesini "amasız" istiyoruz.

Ancak tam da şu an barış sonrasına bir pencere açmamız lazım. Çünkü onlar, Barış sonrasının planlarını yapıyor ve biz buna kör olmayacağız.

Rusya ve Ukrayna Barış Anlaşması imzaladıktan bir gün sonra ne olacak ABD yönünü nereye çevirecek Rusya yönünü nereye çevirecek Avrupa yönünü nereye çevirecek. Gazze sonrası İsrail yönünü nereye çevirecek Artık bunları tartışmaya açmamız lazım.

Son otuz beş yıldır bütün savaşlar bizim coğrafyada. İlk kez çatışma coğrafya dışına, Avrupa'nın doğu sınırına taşındı. Buradaki savaşı bitirip yeniden merkez coğrafyaya yönelmek, Batı'nın ana hedefidir. İşte o zaman Türkiye ve bölge ülkeleri ne yapacak

Bence Rusya'nın Avrupa ile krizleri devam edecek. Ama eli rahatlayan Rusya, Kafkaslar'a ve Orta Asya'ya dönecek. Bu da Anadolu'nun doğusunda büyük krizlerin patlayacağına işaret eder. ABD de Avrupa da o zaman Türk Cumhuriyetleri'nin yanında asla olmayacaktır.

ABD, Avrupa'nın korkularının yol açtığı takıntıdan kurtulup yönünü yeniden Ortadoğu'ya dönecek. İşte o zaman İsrail'in nasıl daha da pervasızlaşacağını, "Türkiye'yi durdurma" planını nasıl küresel bir meseleye dönüştürmek isteyeceğini göreceğiz. ABD'nin o an, NATO ittifakı, Türk-Amerikan ilişkilerinin geçmişi çok da umurunda olmayacaktır.

Washington'daki siyasi akıl, İsrail'in elinde rehin olmaktan kurtulamadığı sürece ABD'nin bütün coğrafyayı kaybetme riski hızlanacaktır. Ama İsrail'in asıl hesabı, Batı gücünü Türkiye'nin üzerine salmaktır ve bunu kesinlikle deneyecektir.

İran'la savaş için mezhep kışkırtması yapanlar, Türkiye ile hesaplaşmak için Arap dünyasına Osmanlı korkuları pompalayacak. Bugünkü Arap siyasal aklına bakılırsa bu başarılı da olacak.

Türkiye'nin harekete geçmesi ile yirmi yıldır Osmanlı vurgusunu bütün dünyaya servis eden İsrail için artık İran diye bir gündem yok. Varsa yoksa Türkiye düşmanlaştırılacak.

Suriye ve Irak'ın kuzeyinden Doğu Akdeniz'e, Ege'den Kıbrıs'a bir cephe haritası planı var. Bunu aslında inşa ediyorlar. Türkiye'nin 15 Temmuz'dan bu yana aşama aşama kırdığı hat işte bu cephe.

Ukrayna sonrası Türkiye, iki büyük krizle yüzleşebilir; Rusya'nın Kafkasya ve Orta Asya'ya yönelmesi sonrası Rusya ile, Türkiye'yi durdurma planlarını harekete geçirecek olan İsrail ile...

Hatta iki ülke ile de savaşın eşiğine gelebilir ve bu süreç çok hızlı gelişebilir. Trump'ın Ukrayna barışı hesaplarının arkasında bu İsrail aklının önemli bir yer tuttuğuna inanıyorum.