2017 yılından bu yana; dünyanın "Güçlü Liderler, Patron Devletler" dönemine girdiğini, İkinci Dünya Savaşı sonrası düzenin bittiğini, o dönemin ezberleri ile geleceğin dünyasını tahmin etmenin imkânsız olacağını, "güç tanımı"nın esas olduğunu, bu yüzden ülkelerin alabildiğine güce yatırım yapacağını yazıyorum.

Bu dönemde bütün devletlerin merkezi iktidar alanını güçlendireceğini, savunma kalkanlarına yatırım yapacağını, kurumlardan çok "güçlü liderler"in ülkeleri sürükleyeceğini, küresel güç haritasını da bu liderlerin formatlayacağını çok kez tartıştım.

Mesela 18 Mayıs 2017'deki "Dünyayı değiştirecek üç adam" başlıklı yazıda şunları söylemişim:

Güçlü liderlerin başını çektiği, yönettiği, şekillendirdiği yeni bir dünya oluşuyor. Devletler, kurumlar, siyasi söylemler, politik hesaplar, yerleşik sistem liderlerin gerisine düştü.

Önceden liderler yerleşik sisteme göre şekil alırdı, yeni dönemde yerleşik sistemler liderlere göre biçimleniyor. Bu alanda en çarpıcı örnekler Erdoğan, Putin ve Trump'tır.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, yerleşik sistemin çok ağır baskıları altında mücadele etti. Hayatını ortaya koydu ve siyasi söylemiyle, iktidar anlayışıyla, çizdiği yol haritasıyla yerleşik sistemle mücadele ede ede bugünlere geldi.

Türkiye, yeniden biçimlendirmeye dönük dev adımlar attı. İçerideki dönüşümde başarı sağladıkça dışarıda büyük adımlar atmaya başladı.

Türkiye, kendisini, geçmişin iddialarıyla geleceğe taşımaya, Soğuk Savaş döneminin "cephe ülke"sinden 21. yüzyılın "merkez ülke"sine dönüştürmeye çalıştı.

Sonuncusunu 15 Temmuz'da yaşadığımız çok sayıda iç ve dış müdahalenin üstesinden geldi. Kendi iç hesaplaşmasından zaferle çıktı. Şimdi küresel ölçekte bir etkinlik haritası oluşturulurken, liderlerin şekillendirdiği yeni dünyaya rol model oluyor.

O günden bu yana, bu yönde sayısız yazı yazdım. Dünyanın değişimi, güçler haritasının yeniden oluşumu, Türkiye'nin bu alanda merkezileşecek konumu, liderlerin bu yeni dünyayı şekillendirmedeki birincil etkisini günlük takip edip notlar çıkarmaya çalıştım.

Bu alanlarda, bir adım önde gittiğimi rahatlıkla söyleyebilirim. Birçokları "devlet"in birkaç adım gerisinde, olanları tanımlamaya çalışırken şahsen "öncü kavramlar" üretmek için çaba harcadım.

"Türkiye Yüzyılı", "Süper Kuşak", "Türkiye Ekseni", "Orta Kuşak", "21. Yüzyılın Sürprizi Türkiye" gibi, bugünlerde büyük Türkiye açılımını tanımlayan kavramları ilk yazan, tartışan insan olduğumu söyleyebilirim.

Birçokları "neler oluyor" diye sorarken, gündelik dedikodularla boğuşurken, bir adım sonrasını tahmin etmeye çalışırken Türkiye'nin jeopolitik aklına, derin tarih birikimi ile 21. yüzyılı şekillendirmesine kendimce katkılarda bulunduğumu söyleyebilirim.

Bu yüzden bugün yazacaklarımı da rahatlıkla ifade edeceğim. Çünkü artık yol haritası netleşti, güç haritası belirginleşti, yazmak veya tartışmak kolaylaştı.

Ağırlıklı olarak hâlâ İkinci Dünya Savaşı sonrası ezberler hâkim olsa da, birçokları hâlâ bu ezberlere göre dünya haritası çizse de, zihinlerin dönüşümü olayların şekillenmesine göre çok geç şekillense de cesur sözler, güçlü iddiaların yüzyılına söz söylemeye devam edeceğiz.

Türkiye, "Patron Devletler Çağı"nın en önemli birkaç ülkesinden biridir. Artık Anadolu sınırlarının çok ötesinde, Osmanlı siyasi haritasının bile ötesinde güç ve istikrar öncüsüdür.

Birinci Dünya Savaşı'ndan bu yana devam eden tarihi değiştiren, o parantezi kapatan, yeni bir tarihin kapılarını açan, Batı gücünün dizayn ettiği coğrafyalara yeni bir tarih öneren, bu yönde güç veren ülkedir.

Türkiye, 21. yüzyılın en sürpriz güç sıçramasını yapan, küresel iktidar alanının merkezine yerleşen, güvenlik stratejilerini radikal biçimde değiştiren, eskinin sömürge ülkelerinin millileşmesine ve güç toplamasına öncülük eden, jeopolitik aklı en iyi kullanan ülkedir.

Selçuklu, Osmanlı siyasi zenginliğini bu yüzyıla taşıyan, imparatorluklar aklı ile yeniden tarih inşa eden ve coğrafya formatlayan ülkedir.

Türkiye, "Güçlü Liderler Çağı"nın öncü ülkesidir. Dünyayı değiştiren liderler tarihinin en önemli örneğidir. Osmanlı'nın çöküş tarihinden sonra, Türkiye'nin yükseliş tarihi ile birleştirdiği "güçlü lider" modeli ile dünyaya örnek olan ülkedir. Bugün ABD liderliği büyük oranda bu modeli benimsiyor. Avrupa bu yönde lider üretme sancıları çekiyor.

Çünkü artık kurumların değil, liderlerin şekillendirdiği bir küresel güç düzeni oluşuyor. Devletlerin hantal yapısı, kurumların belirsizlikleri bu hızlı, baş döndürücü dünyaya ayak uydurmakta zorlanıyor.

Hızlı karar alma, hızlı harekete geçme, merkezi bir güçle hareket etme yönünde, hangi lider ve ülke öne çıkarsa o ülke güç kazanacak.

Türkiye bu yönde hemen bütün ülkelerin önünde. Çok hızlı kararlar alınıyor. Çok hızlı harekete geçiliyor. Jeopolitik akıl ilmik ilmik işleniyor.

İçeride ve dışarıda bunu yavaşlatacak, önleyecek, durduracak her direnç çevresi kararlı biçimde zayıflatılıyor. Bu yüzyılın acımasız yarışında, yaklaşan "Büyük Fırtına"da en etkili silah bu olacak. Ve Türkiye artık, birçok güçlü ülkeye göre, bu silaha sahip az sayıda ülkeden biri.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın içeride yürüttüğü, "sabırlı ve ağır bedel ödenen" sistemik dönüşüm, bugünleri getirdi. İki yüz yıldır devam eden, yüz yıl önce imha edilme noktasına getirilen büyük çöküşü tersine çevirdi.

İmparatorluklar coğrafyasında yeni bir yükseliş tarihini başlattı. Devletin merkez iktidar alanını alabildiğine güçlendirdi, bu gücü dışarıya, çok geniş bir coğrafyaya taşıdı, dünyanın merkezinde yeni ve büyük bir uyanışın fitilini ateşledi.

Çoğu kez darbelerle, dış müdahalelerle, terör fırtınaları ile, içeride siyasi terörizmle, coğrafya ölçekli kuşatma planlarıyla, doğu-batı-güney kapılarını kapatma çabalarıyla, çoğu zaman kendi müttefikleri tarafından önlenmeye çalışılan bu yükselişin önündeki büyük engeller de artık kaldırılmıştı.

Bütün bunların mücadelesini veren de Cumhurbaşkanı Erdoğan'dır.

O bir tarih öncüsüdür. 21. yüzyılı formatlayan dünyanın üç güçlü liderinden biridir. Orta Asya'dan Afrika'ya her alanda kilit isimdir. Çoğu zaman yalnız başına direndiği son yirmi yıldan sonra bugün, onunla yürüyen devletlerin güç kazandığını, ona bayrak açanların güç kaybettiğini bütün dünya görmüştür.

İçeride farklı arayışlara yönelenlerin tamamı kaybetmiştir. Coğrafyada onun liderliğindeki Türkiye'ye cephe alanların hepsi kaybetmiştir.

Cumhurbaşkanı Erdoğan bir Türkiye içi tartışma konusu değildir. Coğrafya ve küresel güç alanının merkezi bir rol modelidir. Dolayısıyla onu Türkiye içi tartışmalara kurban etmeye çalışmak, Türkiye içi dar alana sıkıştırmak artık mümkün değildir.

Bu tür tartışmalardan da hiçbir sonuç çıkmayacak, "küçük oyunlar" sahiplerini küçültüp yok edecektir.

2028 Cumhurbaşkanlığı seçiminin, bu tarihi yeniden eski haline döndürmesine izin verilemez. Şu an dünya, bütün devletler, demokrasiden çok varoluş mücadelesi yürütüyor. Seçimlerin bu büyük hesaplaşmada Türkiye'yi yeniden o eski tarihe mahkûm etmesine izin verilemez.

Bin yıldır bu coğrafyada kesintisiz mücadele edenlerin, yeniden ABD ve Avrupa vesayetine girmesine, yeniden bir "cephe ülke" kategorisine sokulup küçültülmesine izin verilemez.