Fenerbahçe'nin seçimleri hiçbir zaman sadece başkan seçimi olmadı.

Bu kulübün kongre salonlarında bazen yılların birikmiş öfkesi konuştu, bazen umutları, bazen de hafızası...

Bu kez konuşan hafıza oldu.

Sarı lacivertli camia, önüne konulan iki farklı yolu değerlendirdi ve tercihini yaptı.

Ama sandıktan çıkan sadece bir tercih değildi.

Bir duyguydu.

Bir aidiyetti.

Bir vefaydı.

Başlık Fenerbahçe Kongre Üyesi Ulaş Önder'e ait.

ok yerinde bir tespit.

Şöyle:

Seçimin ardından Hakan Safi'nin söylediği bir cümle dikkat çekiciydi: Fenerbahçe camiası eskiyle yaşamayı seviyor.

Kongre üyeleri dün nostaljiye oy vermedi.

Onlar kendi doğrularına, kendi hatıralarına ve kendi tanıklıklarına oy verdi.

Duygu, büyük camiaları ayakta tutan önemli bir unsurdur.

Bu unsurların başında da vefa gelir.

İnsan, hafızasını tamamen sıfırlayamaz.

Hele ki Fenerbahçe gibi tarihini omuzlarında taşıyan kulüplerde...

Dün sandıktan çıkan sonuç, Yıldırım'ın zaferinden çok daha fazlasıydı.

O sonuç, Fenerbahçelilerin geçmişle bağlarını koparmak istemediğinin ilanıydı.

Kimileri buna eskiyle yaşamak dese de sandıktan çıkan sonuç, vefaydı.

Tecrübeye olan inancın, çılgın transfer vaatlerine galebe gelmesinin yanı başında...

Seçim bitti.