Bir kimsenin kendisini dinçleştirmesi, yenilemesi, gözünün, kulağının açılması veya monotonluktan kurtulması için eskiler:

"Tebdili mekânda ferahlık vardır" veya "Tebdil-i hava lazım" derler. Biz de bu sözü icra edelim diye tarihin halen yaşayan şehri Kastamonu'ya varalım istedik.

Kastamonu'nun geçmişi sadece bizim değil, esasında bütün bir kavimlerin tarihini anlatacak kadar zengin ve kalıntılarıyla halen yaşayan bir şehir.

Bir tanıdığım; "Çelebi bu taş duvarlarda ne buluyorsun" dediğinde, "Gölgesinde serinliyorum" demiştim. Tarihimizi kaybeder veya umursamazsak, başkalarının tarihinin üzerine öykünür dururuz. Geçelim.

*

Eğer İstanbul taraflarından Kastamonu'ya gidiyorsanız, yolunuz Gerede'den geçmek durumunda. Geçip gidiverdiğimiz Gerede'nin önce tarihine bakalım.

Şehrin kuruluşu ilk çağlara uzanıyor. Bitinyalılar, Frigyalılar, Lidyalılar, İranlılar, Makedonyalılar, Romalılar ve Bizanslılar'a kadar hepsi var. Bizans döneminde piskoposluk merkezliği de yapmış.

İslam topraklarına katılması ise Beylikler, Anadolu Selçukluları ve nihayet Osmanlı hâkimiyetiyle birlikte vatan tapusu mührü vuruldu.

Yıldırım Bayezid tarafından 1395 yılında Osmanlı topraklarına katıldı. 1692'de Bolu Sancağına bağlı subaşılık, 1812'de Bolu-Safranbolu Mutasarrıflığında kaza merkezi, 1864'ten 1870'e kadar nahiye, 1870'te Bolu Sancağının 5 kazasından biri olarak 1871'de belediye hüviyetine kavuştu.

Günümüzde Bolu'nun en büyük ilçesi durumunda olmakla birlikte; yaylaları, ormanı, bitki örtüsü ve dört mevsim insana şifa olma özelliğini sürdürmekte.

*

Gerede'yi severim. Bunun için biraz geçmişe gitmem gerek.

Yıl 1977. Milli Selamet Partisi Ankara Gençlik Kollarında vazife yapmaktayım.

O yılki gençlik kolları başkanımız bugün Kanal 7 Televizyonu'nun sahip ve yöneticilerinden Zekeriya Karaman ağabeydi.

Aynı yılın soğuk bir günü, gençlik kolları olarak Gerede'ye gideceğimiz söylendi. Erbakan hocamız Gerede'de;