İngilizler, Gaziantep'i 15 Eylül 1919'ta Fransızlara devrederler. Fransız birlikleri Ekim ayı sonunda şehre hâkim olmak için ateşli-ateşsiz hummalı bir zulme başlar ve silahla şehri teslim alamayınca daha büyük ihanete başvururlar.

Dışarıdan şehre bir tek buğday tanesinin dâhi girmesi yasaklanır, halkın evlerinde hazırladıkları kışlık yiyeceklerini yakarlar ve askerimizi, halkımızı açlığa mahkûm ederler.

Bu duruma çare arayan "Heyet-i Merkeziye", halkın ve askerlerin en az bir aylık ihtiyaçlarını gidermek için bir iaşe komisyonu oluştururlar ancak kuşatma uzun sürdüğü için elde avuçta ne varsa biter.

Halk bombardımana alışsa da açlığa dayanamaz. Bundan sonrasını Heyeti Merkeziye'nin İaşe Satınalma raporundan özetle nakledelim:

•

Antep savunmasında 10 Ocak 1921 tarihinde açlık ve sefalet dayanılmaz bir hal alır. Halkın ve askerin arpa ekmeğinin ununa bugünden itibaren yarı yarıya acı zerdali çekirdeği katılmaya başlanır.

Bu suretle birkaç gün daha dayanılacağı zannedilir. 12 Ocak 1921'de arpa ununa katılan acı badem ve zerdali çekirdeğinden zehirlenme sonucu kırk elli kişi vefat eder. Açlıktan ölümler bu kadar değildir.

Antep savunması İaşe Satın alma Defteri'nde "54 numara" ile kayıtlı bir Sıhhiye Tababeti raporu böyledir.

Açlık yüzünden yenmek zorunda kalınan acı zerdali çekirdeğinden dolayı zehirlenmeler meydana gelince, Heyet-i Merkeziye Sıhhiye Tababetine bir yazı ile başvurarak bu konuda fennî bir inceleme talep edilir.