Hadimler olarak çevremizdeki insanlara karşı sorumluluklarımız var.

Manevî değerlerin her gün törpülendiği, ahlâkî aşınmaların devam ettiği, başta gençlerimiz olmak üzere her yaştan insanların içki, uyuşturucu, kumar gibi çirkin alışkanlıkların girdaplarında ömür tükettikleri bir toplumda elbette bu insanların iki dünyasını da tehdit eden bu tehlikeli gidişata karşı Nur hadimlerinin kayıtsız ve duyarsız kalıp seyirci kalmaları düşünülemez.

Yaklaşık bir asır önceden Üstad Bediüzzaman'ın; alevleri göklere yükselen bir manevî yangın görüyorum; içinde evladım yanıyor; imanım tutuşmuş yanıyor. Bu yangını söndürmeye koşuyorum diyerek haber verdiği ve söndürmeye çabaladığı bu yangın maalesef bütün dehşetiyle devam ediyor.

Bu korkunç yangına bazı insanlar benzin dökerek körüklemeye çalışıyorlar. Vicdanları körelmiş insanlar da bu manevî yangını görmemek için gözlerini ve kulaklarını kapatıyorlar. Hatta bazıları da böyle bir manevi yangının söz konusu olmadığına inanıyorlar.

Nemelazımcı duyarsız bazıları da "bana ne..." deyip yangını seyrediyorlar. Manevî yangından dahi rey devşirmeye tevessül siyasîler de halen; "dindar bir nesil yetiştireceğiz" şeklinde nutuklar atarak milleti uyutmaya devam ediyorlar.