Bizim ocuklar öylesine büyük bir gururu yaşattı ki... Dile kolay 24 yıl geçmiş... 2002'deki efsane kadronun üçüncülüğünden sonra bugüne kadar Dünya Kupası'na gidemedik hep evden izledik. Oysa Türkiye katıldığı her turnuvaya renk katar. Ve şimdi yeniden olmamız gereken yerdeyiz. Bu başarının perde arkasında çok kahraman var. Herkesin emeğine sağlık. Ama ben en büyük tebriği hocamız Montella'ya göndermek istiyorum. Adana Demirspor'un başında bizim kültürümüzü o kadar güzel özümsedi ki Ay-Yıldızlıların başına geçer geçmez sanki bizden biri gibiydi. Zaten "Yüzde 110 Türküm" demesi her şeyin özeti... Düşünün 3 Dünya Kupası şampiyonluğu bulunan İtalya bu turnuvada yok. Ama İtalyan hocamız Montella bizi Dünya Kupası'na taşıyıp bir anlamda kendi ülkesinin de gururu oldu. Geçmişte Milli Takım, prim pazarlıklarıyla, kavgalarla, kulüpçülük tartışmalarıyla çok gündem olurdu. Artık o günler geride kaldı. Bu çocukların içi dışı bir, birlikte ne kadar keyif aldıkları zaten yüzlerinden okunuyor. Umarım her şey böyle güzel geçer ve Dünya Kupası'na damga vururuz.