Tekmeleme oyunu

"Oğlum engelli.
Bu yıl 1. sınıfa başlattık.
Baktık, bir gün evde bacağını tutarak dolaşıyor, ne oldu dedik; cevabı şu oldu: 'Arkadaşlarım tekmeleme oyunu oynuyorlar.'
Beş gün sonra veli toplantısında durumu anlattım; 'Siz çocuklarınıza biri sana vurursa, sen iki kere vur diyorsunuz, ben öğretmenine şikâyet et diyorum, ondan bile çekiniyor. Lütfen çocuklarınıza bunları anlattın, bir çekidüzen verin' dedim.
Veliler ne yapıyor Gidip çocuklarımızı yönetime şikâyet ediyor; çocuklarının bizimkilere yaptıklarını normal karşılıyorlar."

Gördüğünüz gibi...
Anne babaları ve öğretmenleri dinlemeye devam ediyorum... Ve anlıyorum ki, durum gerçekten vahim. Bir tanıdığımın ergenlik çağındaki sporcu yeğenini okuldaki diğer kız arkadaşları toplanıp dövdüler.
Öyle bir dövdüler ki, spor hayatı bitti çocuğun.
O kızların anne babalarının ise umurunda değil gibi...
Öğretmenlere kızmak kolay.
Eh, kızılacakları da var doğrusu...
Düşünsenize, bir müdür yardımcısı oğluyla birlikte otobüste yaşlı karı kocaya saldırıp küfür kıyamet dövdüler. Onun yönettiği(!) okuldan, eğitimden, düzenden hayır çıkar mı

Lakin esas olan şu ki, çocuklar arasında şiddet, acımasızlık, saldırgan tutumlar yaygınlaşıyor.
Koyvermişlik hâliyle durumu idare ediyoruz.
Tabii uzak bir ülkeden sosyal medyaya anaokulunda bir çocuğu öldüresiye döven bacaksızların görüntüsü düşünce...
Ah ah, vah vah!
Sanki tek suç o sırada sınıfta olmayan öğretmenmiş gibi ona saydırıp rahatlıyoruz.
Çocuklardaki şiddet iştahı ne peki
5 yaşındaki çocukları çetecilere döndüren "ruh" nereden geliyor

Alın size tanıdığım