Şimdi oturup satırlar boyu yazsam...
Trump şöyle, Netanyahu böyle diye...
İran'ın dayanma sınırlarından bahsetsem...
Körfez'in parıltılı günleri bitti, geçmiş olsun, desem...
Hepsi olur! Gideri var...
Ama kanlı canlı insanlar cümlelerimizin arasından kaçıp gidiyorlar.
İran'da çocuklar ölüyor...
Lübnan'da halk sokaklarda, perişan.
Ve ne kahredici ki, global dikkat Dubai gökdelenlerindeki zengin telaşına odaklanmış halde...

***

Bir sınır geçildi, bir eşik aşıldı...
Hiç aldatmayalım kendimizi...
Bölgedeki bu "ahval" sürecek...
Doğu Akdeniz ve Ortadoğu'da herkesi birbirine düşmanlaştıracak tatsız ihtimaller büyüyecek...
Geçtiğimiz 6-7 yıl boyunca İsrail'den başka her yana bakanlar...
İsrail'in yakın gelecek planlarını görmek istemeyenler yanıldılar ve yanılgılarıyla artık daha net biçimde hesaplaşacaklar.

***

Şimdi daha iyi anlıyorsunuz, değil mi
Füze tatbikatı yapılınca "balıklar korkuyor" diyenlere bir ülkenin neden bırakılamayacağını...
Hava savunma sistemi alınırken "bize saldıracak kimse yok" diyen politikacılara sahip olmanın siyasi ve milli sıkıntısını anlıyorsunuz, değil mi

***

Şu da az çarpıcı bir yüzleşme değil...
Körfez monarşileri petrol ve doğal gaz veriyor, karşılığında ABD koruması, ekonomik güç ve parıltılı hayat satın alıyordu.
İran'ın çok basit insansız hava saldırı araçları bile bu parıltıyı söndürmeye yetti...
Ağabey sandıkları Trump'ın gülerek olup biteni izlediğini görüyorlar ve asapları bozuluyor, haklılar.