Ne garip değil mi
Birinci Dünya Savaşı'nda halklar, "Bu savaş bütün savaşları sona erdirecek" diye uygun adım cepheye gitmeye ikna edilmişlerdi...
Bittikten sonrası mı
İmparatorluklar dağıldı, kolonyalizm şekil değiştirdi, millet bilinci yükseldi, ayaklanmalar, devrimler birbirini izledi, milli devletler kuruldu.
Dünya kökten değişmişti görünüşte...
Ama derin krizlere "son çare" olarak savaşa başvurma modeli ayakta kaldı.
Sadece yirmi yıl sonra tarihin en büyük savaşı çıkarıldı...

***

Bunu neden yazıyorum
Büyük bir savaşın patlak verme ihtimalini ciddiye alanları "budala" yerine koyanlara aldırmayın diye...
Efendim nükleer denge varmış...
Var mı gerçekten
Denge var mı, hatta termonükleer bombalar var mı
Hiç doğru düzgün konuşmadık ki bunları!
(Benim geçmişteki Hiroşima yazılarımı eski okurlarım bilir...) "Çin'in büyük nüfusu gerçek mi" sorusu gibi hani...
Evrensel ve jeostratejik bakımdan bugüne kadar faydalı kabul edilmiş palavralar olmadığından emin misiniz
Sovyetler çökerken...
Ne demekse artık, nükleer başlık taşıyacak bütün füzelerinin yer altında "çürüdüğü" keşfedilmişti, hatırlıyor musunuz

***

Fakat diyelim ki...
Nükleer güçler gerçekten var ve bu denge bir kez daha büyük bir savaş çıkmasını engelliyor.
O zaman insan tam da bugün şundan korkuyor: Nükleer güçler birbirleriyle değil de, "ikinci sınıf" ülkeler üzerinden yaygın ve kapsamlı bir savaş yürütmeyi planlıyor olabilirler mi
Böyle bir savaş "bir dünya savaşı" etkisi oluşturarak yeryüzünde yeni