Kibirden, büyüklenmeden, uyduruk havalar atıp kendini bir şey sananlardan ve narsistik kişilik bozukluğundan şikâyet edip duruyoruz...
Giderek sayıları artıyor mu ne!
Sosyal medyayı bunlar sardı...
Politika, sanat, ünlülük dünyası da öyle...
O kadar ki, Google merak edenler baksın diye "narsisizm" hakkında hap bilgilerle doldu son yıllarda.
İyi de...
Bir de bu tiplere koltuk değneği olanlar ve hayranlar var.
Onlara ne oluyor

***

Psikoanalitik gelişim teorisine çok değer verdiğim Heinz Kohut'un belirttiği gibi...
Narsisizm kökeninde bir bebeğin "korunma alanı"dır.
Kendini bir şey sanır çocuk...
Gelişmesi için gereklidir bu.
Ama sonra soğuk, ilgisiz, hatta yıkıcı ebeveyn (özellikle anne) işi bozar ve çocuğun büyüklenerek kurduğu savunma duvarı giderek saldırı silahına dönüşür.
Kestirmeden gidersek...
Daha sonra tatsızlık ilerler, ilerler...
Gayet hastalıklı "Ben bir taneyim";
"Sizinle ilgilenemem, bunu hak etmiyorsunuz, siz benimle ilgilenin, beni sevin" havalarını abarttıkça abartan yetişkinler ortaya çıkar...
(Bak şu işe! Sanki Trump'ı anlatır gibi oluyorum ama o işin şov yanı... Yoksa narsistik kişilik bozukluğu da zaten bir tür "şov" mu)

***

Bana kalırsa...
Biraz da ötekileri (bazen hepimizi, bazen özel seçilmiş "kurban" tipleri) sorgulama zamanı...
Narsistiklerin hep pohpohlanma