Simide gelen 5 lira zamdan şikâyet eden okurumun mesajına bakarken gördüm...
Ali Sabancı geçinememekten şikâyetçiymiş...
Ne demek istediğini şöyle açmış Ali Bey: "Arzu ettiğime kıyasla geçinemiyorum."
Hay Allah!
Sözleşmeli öğretmen okurum da "Artık kişisel bir arzum, hevesim, hayalim kalmadı, ailemle ayakta kalmaktan başka bir şey düşünmüyorum" diyor.

***

Instagram'da geziniyorum: Ne kadar çok sevgi cümlesi var; sevgi gösterisi, sevgi patırtısı...
Sonra durup bir daha bakıyorum; aslında hepsinde (hepimizde) egemen olan duygu sadece sevilme arzusu; hatta kendini sevdirme çırpınışı...

***

Ya sevinç
Ne kadar az sevinç, ne çok şımarıklık var!

***

Neşe ne güzel bir duygudur...
Şair haklıdır, "ilahi bir kıvılcımdır sevinç".
Uyum ister, şuur ister, kalp ferahlığı ister.
Bütün bunlar çuvallayınca...
Daha doğrusu günümüz hayatı bütün bunların üzerinden silindir gibi geçince, yerine EĞLENCE koydular.
Sürekli eğlenip hemen ardından gergin ve mutsuz kalan yığınlar...

***

Yaşamak neye dönüştü
Cemil Meriç, Jurnal'de şöyle yazar:
"Çok zaman kaybettim. Çok zaman ve biraz da ümit. Yaşamak bu galiba."
Kitleler mi Onlar zaman kaybettiklerini bile bilmiyorlar...

***

Bizi yiyip bitiren bir tembellik türü var: "Hele şu psikolojim bir değişsin