Geleceğin güzel tarafı bilmeyişimiz denir hep...
İstesek, biliriz oysa...
İstemeyiz...
Dimdik ileri doğru baksak, görürüz geleceği...
Ama bakmayız...
Kaygısını çekmeyi tercih ederiz...
Bazen de "bile bile" kandırırız kendimizi...
Hiç ölmeyecekmiş gibi...
Hiç yaşlanmayacakmış gibi...
Hiç yenilmeyecekmiş gibi hayaller kurarız...

***

Norman Angell geçen yüzyılın başlarında çok tanınan bir yazar, ekonomist ve siyasetçiydi. 1913 Haziran'ında "Alman Öğrencilere Açık Mektup"unda "Dünya globalleşme çağındadır ve bir daha asla büyük bir savaş çıkmayacaktır" diyordu...
Sonrası malum...
Bir yıl sonra Birinci Dünya Savaşı patlak verdi.
Ama Angell ve destekçileri tezlerinde ısrar ettiler. 1933 yılında Angell'a Nobel Barış Ödülü verildi.
Sonrası
1939'da İkinci Dünya Savaşı çıktı.
Norman Angell 1967'de öldü.
Şimdi diyoruz ki, "Globalleşme çağı tamamlandı, artık tartışılacak yanı yok!" Bakalım ne olacak

***

Bir de Ernest Hemingway aklıma geliyor şimdi...
Hemingway, İspanya'dan dönüşte Havana'da bir otele yerleşti ve İspanya İç Savaşı'nda (1936-39) yaşadıklarını bir roman şeklinde yazmaya başladı...
1940'ta "Çanlar Kimin İçin Çalıyor" adıyla yayınlanan romanı bilmeyen yoktur.
Hemingway romanının girişine şu alıntıyı koydu: "Hiçbir insan bir ada değildir, kendi başına bir bütün değildir, insanlığın içinde bir parçadır. İşte o yüzden, sakın 'Çanlar kimin için çalıyor' diye sorma, senin için çalıyor."
Şu sıralarda uzaklardan geliyor da olsa, tekinsiz ama geleceğe dair işaretler taşıyan sesler işiten var mı

***