"Neşemi kaybettim" diyor...
"İyiyim ama neşem yerinde değil."
Tam günümüzün otuzlu yaşlar insanı...
Sürekli uyarılma hâli içinde; kendisi dursa, zihni durmuyor; bir tür anafor...
Neşe için durmak, durup etrafa ve kendine bakmak gerek...
Yarım ağız gülümseyip "Ne yapacağım peki" diyor.
Mırıldanıyorum: "Eğlenceyle idare edeceksin, yorulana kadar..."

***

Fıkra anlatmak ne kadar demode artık, değil mi
İmaymış, örtülü anlammış, geçiniz...
En kısa fıkra bile bir hikâye...
Sen fıkra anlatırken karşındakinin dikkati dağılmış oluyor.
Stand-up komedyenleri bu yüzden doğrudan izleyiciyle konuşmaya başladılar...
Karşılıklı konuşmadan çıkan yamukluklara gülünüyor.
Kısacık anlar...
Soru, cevap, şok, kahkaha...
Durup düşünmek mi
Durmayı unutun!

***

Yapay zekâyla yapılan şarkılara ne kadar direnirsek direnelim, olay koptu gitti...
Kabul edelim ki, yapay zekâ ürünü şarkıları seviyoruz.
Müzik ve sahne endüstrisi, yapay şarkıları canlı söyleyecek konser şarkıcıları aramakla meşgul şu sıra...
Malum yaz demek konserler, festivaller demek; başka türlü endüstriye para girmiyor...

***

Bir de yapay zekâ deyince dudak bükenler var.
Yahu son yıllarda konserlerde bile her şey zaten yapaydı...
Mesela...
Kulağınıza geleni sahnede gördüğünüz dört vokalistin sesi mi sanıyordunuz
Hem insan hem de çalgı sesleri konserlerde dahi çok ciddi elektronik/dijital süzgeçlerden geçiriliyor; hani neredeyse yeniden yapılıyor...
Çok şey zaten en "canlı" hâliyle bile yapay bu alanda, aklınızda olsun.