Bu türden esprileri bilirsiniz...
Hani adam özel hastaneye gitmiş, doktor "Hoş geldiniz" demiş.
Adam şok geçirmiş...
"Doktor böyle der mi ya" diye anlatmış etrafına; "Doktor dediğin hastaya şöyle bir bakar ve başını başka yana çevirirken niye buradasın diye sorar.."

***

Lakin artık işler farklı...
Özel hastane, devlet hastanesi, üniversite hastanesi fark etmiyor.
Hepsinde müthiş kalabalık var.
Muayene odalarının önü insan almıyor, yoğun bakımlar dolup taşıyor.
Üstelik özel hastanelerdeki "suratsızlık" zirve yapmış hâlde...
Çoğunda "Buradasın işte, buna dua et, gerisini unut" havası hâkim...

***

En dikkatimi çeken şey...
Kamu sağlık kurumlarında da, özel hastanelerde de etrafa şöyle bir bakan herkesin fark ettiği şey aslında...
Toplum hasta...
Genci yaşlısı dökülüyor...
Kalbi, kanseri biliyorduk, akciğerlere ne oldu peki
Zatürre mesela...
Niye birden toplumu sardı
Taburcu olup şifa bulamadan hastaneye geri dönenler ne çok!
Ne oluyoruz yahu!
Tamam savaş var...
Tamam, enflasyon vesaire...
Ama bunları hiç mi konuşmayacağız, hiç mi bu konularda sorumlular tarafından bilgilendirilmeyeceğiz

***

Sağlık sisteminde can sıkan başka konular da var...
Birkaç gündür bir yakınımın hastalığı dolayısıyla bir özel hastaneye gidip geliyorum...
Geçen aylarda da bir devlet hastanesindeydim, biliyorum.
Hemşirelerin kafaları iki tarafta da aynı: "Almanya'ya nasıl gideriz" sorusuna cevap aramakla meşguller...
Birkaç yıl içinde bütün çalışanların