Sadece biz mi öyleyiz
Dünya da artık bize benziyor...
Yorgun...
Toparlanacak gücü yok sanki...
Franco Berardi buna "dünyanın dermansızlaşması" diyor...
Yapay zekâ, şu, bu...
En radikal inovasyonlar bile dünyanın kendisini güçlü hissetmesine kapı açamıyor...
Halklar başları önlerinde günü kurtarmakla meşguller...
En güçlü duygular bile kitlesel ve sınıfsal bir güç üretmek yerine Kanye West konseri gibi berbat bir hipnozdan öteye gidemiyor...
En değerli ve enerjik yanımız olan inançlarımız kimlik siyasetleriyle çözüldüler, ayrıştılar, kavga gürültüye boğuldular...
Demografik eğilimlere gelince...
Tabii ki dermansız kalacak dünya; çünkü fena hâlde yaşlanıyor...
Üstelik artık hızlı da dönüyor dünya; yaşlılığın kaldıramayacağı kadar hızlı...

***

Bu satırları bir kafede yazıyorum...
Dışarıdaki masaları dolduran genç erkek kalabalığı yaklaşan Dünya Kupası'nı falan konuşmuyor...
Kulak kabarttım az önce...
Bayram harcamalarıyla patlamak üzere olan kredi kartlarını konuşuyorlar...
Orta yaşlı iki kadın, önümüzdeki ay artacak kiraları üzerine dertleşiyor...
Bakalım, Özel ve arkadaşlarının Anıtkabir'deki itiş kakışını konuşacaklar çıkacak mı
Gelirken pazar yerinden geçmiştim...
Güzel işaretler vardı tezgâhlarda; galiba bu yaz kiraz yiyebileceğiz...

***

Fakat bir yandan da sürekli veri üretiyoruz...
Aşırı enformasyon ve data dağları...
Yaşlı, yorgun ama sürekli kıpırdanan bir dünya...

***

Ya bitmek tükenmek bilmeyen barbarlığa ne demeli!
Hâlâ apaçık biçimde soykırım suçu işlenen bir dünyada hiçbir sorun yokmuş gibi yaşamaya zorlanmak...